Een tangverlossing zonder verdoving.

, 1.835 keer bekeken

Enkele maanden geleden ben ik bevallen van een gelukkige, gezonde baby.
Na een prima zwangerschap met alleen de "gebruikelijke" kwaaltjes, ging de uitgetelde datum voorbij zonder dat er iets gebeurde. In Nederland wacht men (tenminste in mijn geval en zoals vernomen) bijna altijd tot de 42 weken om zijn, voor men gaat inleiden. Bij mij is de bevalling gelukkig nog vanzelf op gang gekomen.
Na 25 uur weeën en pas 5 cm ontsluiting, vroeg ik de verloskundige in het ziekenhuis om iets te krijgen tegen de pijn zoals bijvoorbeeld: een ruggenprik, lachgas of pethidine. Dit werd mij geweigerd, volgens haar had ik dit niet nodig.
Na bijna 30 uur weeën werd de baby, na zeer flink te zijn ingeknipt, door de gynaecoloog met de verlostang gehaald. Dit alles zonder enige vorm van pijnbestrijding. Voor de hechtingen kreeg ik een plaatselijke verdoving.
Bij de nacontrole reageerde de gynaecoloog zeer verbaasd dat ik zolang had gelopen en dat iets tegen de pijn mij werd geweigerd. "In dit ziekenhuis hoeft niemand pijn te lijden", waren zijn woorden.

Graag zou ik zien dat in Nederland de verloskundigen (en gynaecoloog) naar de patiënten luisteren en proberen om van bevallen een prettige (voor zover mogelijk!!!) ervaring te maken. Hier moet je je op de eerste plaats "schamen" om pijnbestrijding te vragen en dan gaat iemand anders voor jou beslissen of het wel of niet gegeven wordt.
Waarom is men hier zo stug en ouderwets terwijl in alle andere moderne landen vrouwen pijnbestrijding krijgen, vaak standaard maar altijd op hun verzoek?
Ik kijk mede hierdoor niet met plezier terug op mijn lange en pijnlijke bevalling.

S.

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld