Een natuurlijke bevalling.

, 1.468 keer bekeken

Hoi,

Ik ben Tina, 19 jaar en op 11/02/2002 ben ik bevallen van een lief klein prinsesje, Selena.
Mijn weeën begonnen op zondagnacht, om 4uur om exact te zijn. Ik probeerde een aangename houding te vinden in bed maar vond die niet. Dus ging ik wat rondwandelen want zo hoopte ik de ontsluiting wat vlotter te laten verlopen!! Ik had al 3 cm opening op zaterdag toen ik voor het laats bij de gynaecoloog was geweest.
Na een uurtje rondwandelen, kroop ik weer even in bed. Het was niet zo dat ik nog kon slapen maar ik wou nog even rusten, wat ook niet echt ging, hoor. Ik kon gewoon mijn gemak niet vinden, dus stond ik terug op en ging achter de computer zitten. Ik wou de mensen van het forum "Wie is er nog zwanger" verwittigen dat het zover was.
Rond een uur of 7 werd mijn man wakker omdat hij naar het toilet moest en ik maakte van deze gelegenheid gebruik om hem te vertellen dat de bevalling begonnen was.

Ik probeerde op regelmatige tijdstippen iets kleins te eten want ik wou niet uitgehongerd aan de "arbeid" beginnen. Omstreeks elf uur wist ik me geen houding meer te geven dus hop, naar het ziekenhuis! Daar aangekomen bleek ik 5 cm ontsluiting te hebben en volgens de vroedvrouwen ging de bevalling vlot en vlug verlopen.
Om 12.45uur kwam de gynaecoloog mijn vliezen breken en hij ging rond 15 uur nog eens terug komen. Elke keer hij langskwam, vroeg hij hoe het was en of ik geen epidurale wenste. Nee, ik wou een natuurlijke bevalling en alles bewust voelen en meemaken.
Toen ik ongeveer 8 cm ontsluiting had, begon ik het lastig te krijgen en wist ik wist niet meer goed wat ik zou doen. Epidurale of geen epidurale? Nee, toch maar geen!
De vroedvrouwen vroegen aan mijn man wat ik van plan was geweest en hij vertelde hen hoe graag ik het zonder een verdoving wou flikken. Dus ze gingen me erdoor helpen en daar ben ik hen nog altijd heel dankbaar voor.

Aan zo'n 9 cm ontsluiting loost ons Selena meconium (stoelgang). Dus moet het stilletjes aan voorruit gaan en ik mag meepersen! Dit was rond 17.45 uur en om 18.10 uur mag ik eindelijk naar de verloskamer. Wat een verlossend moment!
Ik had altijd gewild om op de baarkruk te bevallen. De vroedvrouwen bellen de gynaecoloog op, die even komt kijken en toen koelweg zei dat ik wel wat harder mocht persen. Ik kon hem zo de nek omwringen want ik perste de ziel uit mijn lijf!
Na 25 minuten de ziel uit mijn lijf persen, werd het hoofdje geboren. De nevelstreng zat rond haar nekje maar verder was alles oké. Na nog een keer persen, lag Selena op mijn schoot, een wondermooi prinsesje!
Ik had een miniem ruptuurtje, dat genaaid werd, maar dat kon me niks schelen. Wij, mijn man en ik, hadden net aan een prachtige dochter het leven geschonken!

Tina

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld