Onze vierde kwam als een donderslag bij heldere hemel

, 1.948 keer bekeken

Door Chantal op 28/10/2004 - 13:48:

Mijn man wou niet meer dan twee kinderen. Ik wilde er graag meer, maar financieel, lichamelijk en geestelijk was het al zo druk en al zeker met de medische klachten van onze oudste. Mijn man was zelf het derde kind in zijn gezin en vond dat helemaal niet zo leuk. Twee was dus zijn ideaal.
Toen die derde zich totaal onverwacht aankondigde, was mijn man in eerste instantie niet zo blij, maar met de tijd groeide hij mee in deze "laatste" zwangerschap. Trots en blij waren we met Lyssa, ons cadeautje zoals wij haar uiteindelijk zagen.
We hadden nu drie kinderen op 3 en een half jaar, volle bak maar wel gezellig. Mijn man zou "de knoop erin laten leggen", maar dat werd om goede en minder goede redenen telkens weer uitgesteld.

Ondanks alle voorzorgsmaatregelen (veilig vrijen buiten de vruchtbare periode volgens onze biologie kennis) kondigde ook de vierde zich aan. Niet haalbaar was onze redenering en dus werd de abortuskliniek gebeld. Al binnen het uur had ik spijt.
Dagen van onzekerheid en stilzwijgen tussen mijn man en mij volgden en het bezoek aan de kliniek versterkte onze individuele gevoelens. Een paar dagen voor mijn afspraak voor abortus knalde ik uit elkaar. Wetende dat de consequenties enorm zouden kunnen zijn (eventueel het einde van mijn huwelijk), besloot ik toch om mijn man te vertellen dat ik het kindje koste wat kost wou houden. Als ik dan toch moest kiezen dan zou ik voor mijn kind kiezen. Ik zou wel zien hoe ik het kon organiseren: verhuizen, bij mijn moeder wonen en de zwangerschap alleen doorlopen. Hij kon altijd de kinderen blijven zien want ze zijn echt dol op hun papa.
Hij keek me helemaal verbaasd aan. Hoe ik het in mijn hoofd haalde dat hij mij zou achterlaten met 4 kinderen?! Hij had allang in de gaten dat die abortus voor mij geen optie was en had zich al voorbereid op het moment dat ik ermee naar buiten zou komen. Hij hield zielsveel van me en zou ook zielsveel van ons vierde kindje houden. Hij zag een moeilijke toekomst voor zich: organisatorisch en financieel. Maar we zouden wel zien hoe we het gingen redden.

Ik ben nu 20 weken zwanger en we leven samen met onze kinderen toe naar de geboorte van ons vierde kindje. Wij zijn straks de trotse ouders van vier kinderen op 5 jaar! Het wordt zwaar maar heel erg gezellig. En de band tussen mijn man en mij is alleen maar versterkt door alles wat we de afgelopen tijd samen hebben doorgemaakt.

Chantal

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld