Zwanger en geen relatie

, 1.482 keer bekeken

Door Veronika op 08/12/2006 - 12:49:

Ik ben een alleenstaande moeder van twee ontzettende lieve kids. Ik ben wel getrouwd geweest met hun vader maar dat was een regelrechte ramp.
Vanaf het begin had ik het idee dat ik een alleenstaande moeder was, en ik ging me meer en meer irriteren aan hem. Uiteindelijk is het op een scheiding uitgelopen en dat was het beste wat ik heb kunnen doen.

Ondertussen heb ik al een aantal relaties gehad, maar ik kon toch niet wennen aan een man in mijn buurt. Dus die liepen allemaal, vanuit mijn eigen keuze, verkeerd af. Hoe lief en goed die mannen het ook bedoelden. Ik trek mannen aan en stoot ze na aantal maanden af omdat ik gewend ben om alles alleen te doen en omdat ik me irriteer als ze zich teveel met de kids gaan bemoeien.
Zo ook in mijn laatste relatie, met een schat van een man. Na drie maanden irriteerde ik me dat hij zich al zo vanzelfsprekend in mijn gezin zag en dat hij erg vaak bij ons was. Ik wou ook graag nog wat tijd alleen met mijn kids doorbrengen want dat was ik immers al gewend na 3 jaar!
Ik was niet aan de pil maar wou de maand erop wel terug ermee starten. Nu deden we vaak “voor het zingen de kerk uit”, maar hij was het 2 keer “Oops, vergeten”! Ik heb geen morning-after pil genomen, omdat ik op dat moment dacht van niet vruchtbaar te zijn.

Sinds twee weken zien we elkaar niet meer omdat ik tijd, lucht en ruimte nodig had samen met mijn kids. Ik mis hem niet maar in de tussentijd ben ik er wel achter gekomen dat ik zwanger ben! Ik ben hier erg blij mee en wil het ook erg graag houden! Mijn kids zullen het ook erg leuk vinden, dat weet ik zeker!
Ik heb alleen de kriebels dat ik dit kind alleen wil opvoeden, zonder het met een man te hoeven delen. Mijn twee oudste gaan om het weekend naar hun pa en dat vind ik verschrikkelijk. Ik weet gewoon zeker dat het niet goed zal blijven gaan tussen de verwekker van mijn derde kind en mij. En dus wil ik ons dan ook een hoop ellende besparen en lekker samen met mijn kids genieten van dit nieuwe wondertje. Ik doe het nu ook met de kids alleen en dat gaat prima. Natuurlijk zal het me zwaar vallen, maar bij de eerste twee kreeg ik ook geen hulp van mijn toenmalige man. Ik moet iedereen nog op hoogte stellen van mijn breuk en daarna vertellen dat ik zwanger ben, maar ik hem niet wil erkennen als vader! Daar zie ik het allermeeste tegenop!

Heeft er iemand anders ook zoiets dergelijks meegemaakt en hoe ging je daarmee om? Ik lees het graag!

Veronika

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld