Patstelling

, 1.078 keer bekeken
Dinsdag 5 juni 2001

Weer een verschrikkelijke dag vandaag.
Mama was 's morgens al erg fel en wilde haar energie kwijt. Ik kon haar maar met moeite van impulsieve uitspattingen afhouden want ze was erop gebrand de hele kamer vandaag te verven. Ik kon haar wat afremmen door gezamenlijk een plan te maken wat we allemaal moeten doen de komende tijd in huis en in welke volgorde. Een kluslijst, dus.
Maar voor we daaraan konden beginnen, herinnerde ik haar eraan dat we eerst een kinderwagen zouden gaan uitzoeken. Daarnaast leek het me verstandiger, nu we een dagje samen hadden, ook het behang voor jouw kamer te gaan kiezen. Dat verven kunnen we ook een andere keer doen, dat hoeft niet met zijn tweeën. We hebben op jouw kamertje de maten opgenomen en geprobeerd een inrichting voor te stellen die we beiden mooi vinden. En ook dat liep al niet soepel.

In de stad vonden we een prima wieg/kinderwagen. Hij is stevig, veilig, praktisch, past in onze kofferbak en ziet er mooi uit. Ik hoop dat je er veel plezier van zult hebben. Hij is in elk geval zeer wendbaar dus we kunnen er enorm mee racen. Bochtjes draaien en pirouettes maken. Tot hier ging alles nog best.
We reden naar de bouwmarkt en vonden, na veel kijken en vergelijken, twee kleuren behang die ons schitterend lijken (neutraal blauw en geel). Maar ondanks dat keek mama steeds bedroefder en pijnlijker en ik merkte aan haar stem, haar bewegingen en haar woorden dat er iets totaal niet goed ging.

Eenmaal thuis moest ik er uit sleuren en slepen wat er aan scheelde. Met hints probeer ik aan te geven dat ik dacht te begrijpen wat er was. Maar pas na een forse monoloog brak ze los. Mama is niet blij met haar zwangerschap! Ze is moe, het doet soms pijn, ze lust veel dingen niet meer, ze mag sommige dingen niet hebben en iedereen blijft maar vragen en praten over de baby. Ze is het zat. Spuugzat.
Haar hart breekt en ze ziet er uit als de ongelukkigste vrouw ter wereld. Het mag dan misschien bij deze fase van de zwangerschap horen maar net als die vermoeidheid zet dit wel érg hard door. Al enkele weken bouwt dit zich op en al enkele weken ligt dit ten grondslag aan haar dagelijkse doen. Pinnig, agressief, bits, kortaf, scherp tot op het bot. De innerlijke vermoeidheid maakt steeds meer plaats voor woede die er nu uit begint te komen. En iedereen is daaraan schuld, behalve zijzelf. Afschuiving, dus.
"IK kan niet doen wat IK wil, IK kan mezelf niet meer zijn. Iedereen vraagt hoe het met me gaat en ik zeg maar "Best" omdat ze het anders niet normaal vinden dat je er niet van kunt genieten. "Geniet ervan", roepen ze maar dat kan zo niet! ..."
Woede naar zichzelf toe omdat ze denkt niet te voldoen aan het beeld dat de buitenwereld van haar heeft. En naast die buitenwereld draaien jij en ik daar nog eens doorheen. Want als het woord verraad valt, wie, meer dan wij, worden dan verraden? Het is díe gedachte die haar uitmoordt.

Ze bedoelt het zo goed maar kan het nergens kwijt. En ik probeer het er toch uit te sleuren. Laat haar maar zeggen dat ze het niet fijn vindt, zo. Dat is niet meer dan terecht en ik kan het begrijpen. Heel goed zelfs! Ze maakt me daar niet kwaad mee, integendeel. Maar lieg niet dat het goed gaat, dat is het enige verraad waar mijn bloed van gaat koken.
Het is zaak voor mij om scherp te blijven en niet in wederzijdse afschuiving te vervallen. Eén misser en de zaak klapt uit elkaar, waarbij beide partijen het vertrouwen in elkaar kwijt raken. Ik zal haar moeten laten razen, haar emoties afreageren. Huilend en ruziënd maar ze moet dit kwijt kunnen. "JANK MAAR, SCHREEUW MAAR, KRIJS HET VAN JE AF, zelfs al is het maar in je hoofd... maar zeg het eerlijk tegen me!"

Ik polijst mijn rug opdat hij gladder wordt. Altijd zie ik alles aan komen denderen en juist dit had ik, ondanks (of juist vanwege) de vele hints, totaal gemist. Ik stamp me voor mijn kop en zie in dat ik mama vanuit een andere invalshoek moet gaan bekijken.

"One of these days
I'm gonna tear you into little pieces"

One of these days ~ Pink Floyd

Vorige Volgende

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld