Restless Legs Sydrome

, 2.554 keer bekeken

Ik ben Annelies en 24 jaar oud. 32 Weken ben ik nu zwanger van ons eerste kindje.Ik had altijd gedacht dat het leuk zou zijn om zwanger te zijn maar tot nu toe valt het best tegen. Gelukkig moet ik nog maar even. Dan zullen we vast zeggen dat het allemaal niet voor niets is geweest maar dat moment lijkt nog heel ver weg.

In het begin van de zwangerschap was ik ontzettend moe en heel de dag door misselijk. Als ik er nu op terugkijk, is dat best mee gevallen maar op het moment zelf voelde ik me echt beroerd. Echt leuk vond ik het zwanger zijn toen nog niet. Het was allemaal nog zo nieuw en ondanks dat het echt "gepland" was, had ik een heleboel twijfels. Maar dit is normaal, zo lees en hoor ik overal.
Als ik mijn kindje al met 17 weken voel bewegen (en niet zomaar kleine tikjes, nee, echt al schopjes), begin ik het leuk te vinden. De misselijkheid is dan ook over, maar helaas is dit genieten maar van korte duur want al snel krijg ik last van mijn rug en slaap ik slecht. Gelukkig is de rugpijn vrij snel weer overgegaan, maar het slecht slapen is sinds die tijd (ongeveer 19 weken zwangerschap ) alleen maar verergert. Iedereen, die ik vertelde dat ik zo slecht sliep, zei: "Ja, je buik wordt steeds dikker, hé. Dan lig je niet meer zo lekker."
Maar dat was het probleem helemaal niet. Ik slaap altijd op mijn zij en als ik zou willen kan ik nu nog op mijn buik liggen. Nee, mijn probleem zat/zit in mijn benen en armen. Telkens als ik in mijn bed ging/ga liggen, krijg ik een raar gevoel in mijn benen en armen. Dan moet ik ze kunnen bewegen en kan van de "pijn" gewoon niet blijven liggen.
In het begin heb ik zowat alles geprobeerd: ontspanningsoefeningen, warme melk, massage, benen omhoog, hoofd wat hoger, niet te warm op de kamer, geen nachthemd, wel een nachthemd, veel drinken voor het slapen, weinig drinken voor het slapen, niet eten na half zes, wel eten 's avonds, tv aan, lezen, ... . Je kunt het zo gek niet bedenken of ik heb het geprobeerd maar geen van deze trucjes werkte. Eindelijk had ik iets gevonden dat wel werkte namelijk: een warme douche, maar dat werkte ook niet zomaar. Als ik voor het slapen gaan een douche nam, kon ik er donder op zeggen dat het niet zou helpen. Ik moest eerst proberen te slapen en als dit niet lukte en ik begon last te krijgen, dan pas moest ik onder de douche. Meestal was dit dan rond 1uur, half twee maar als ik dan na de douche in mijn bed, kroop sliep ik wel.
Niemand herkende mijn klachten en dus dacht ik dat ik de enige was die het had. Iedereen had het over kramp, maar het was geen kramp want een kramp houdt even aan. Terwijl ik een soort stuiptrekking of spiertrekking heb, die duurt heel kort maar komt soms vaak achter elkaar. Telkens als ik bijna helemaal in slaap en dus volledig ontspannen was, begon het weer.

In de 30ste week slaap ik zelfs vijf nachten helemaal niet en de warme douche wil niet meer helpen. Ik sta soms wel 2 keer op een nacht onder een warme waterstraal, maar tevergeefs. Na 2 nachten geef ik die moed op en ga wat beneden zitten: ik lees wat of doe een kruiswoordraadseltje,… Ik heb zelfs een paar nachten achter de computer gezeten om te patience of een ander simpel spelletje te spelen.
Na 3 nachten geen slaap worden mijn collega's toch wel echt bezorgd. - Nou, ja, om de zoveel uur probeer ik weer te gaan slapen en meestal val ik dan om half negen in slaap. Gelukkig werk ik in het BSO en moet ik 's middags pas beginnen. Om half twaalf, na 3 uren slaap dus, word ik steevast weer wakker van dat gevoel in mijn benen.- Ik zie er niet uit maar het is mijn een na laatste week en ik zal die uit doen! Doordat ik nog veel verlof over heb van vorig jaar, stop ik vier weken voor het normale zwangerschapsverlof, dus 8 weken voor de baby komt.

Op donderdag ga ik naar de dokter want ik merk zelf ook wel dat het niet goed gaat. Inmiddels is er iemand die mijn klachten heeft herkend. Wat een geluk, ik ben niet meer alleen! Ze zoekt het voor me op en het heeft zelfs een naam: Restless Legs Syndrome. IJzertekort en vitamine gebrek zouden de aanleiding kunnen zijn maar ook erfelijkheid. En door een zwangerschap zouden de klachten kunnen verergeren. Met die wetenschap stap ik op donderdag dus naar de dokter.
In de wachtkamer word ik draaierig, misselijk en het klamme zweet breekt me uit. Dit is niet goed maar de ondersteunende dokter denkt dat ik me te druk heb gemaakt en steekt het op hyperventilatie. Mijn ijzer wordt gemeten en is te laag, dus krijg ik ijzertabletten. Zelf koop ik vitaminepillen voor zwangere vrouwen en ben ervan overtuigd dat het nu allemaal wel over zal gaan. Maar helaas…
Als ik met mijn printje over het Restless Legs Sydrome bij mijn vader kom, herkent hij ook alle symptomen. Nou, dat is lekker. Mijn ijzer staat te laag, ik weet dat ik vrij weinig fruit eet dus dat zal het met mijn vitaminepeil ook niet al te best zijn. Maar mijn vader heeft het ook en dus zal ik het wel van hem geërfd hebben. En of dat nog niet genoeg is, ben ik ook nog zwanger waardoor de klachten (kunnen) verergeren. Als ik erover nadenk, heb ik inderdaad wel al eens zoiets gehad. 's Zomers, als het heel warm is en ik niet kan slapen van de warmte, heb ik ook dat gevoel maar meestal val ik dan na een tijdje toch in slaap en is het niet zo hevig als nu.
Nu snapte ik dus waarom niemand mijn symptomen herkende. Meestal komt het alleen in de benen voor maar ik heb het zowel in mijn armen als in mijn benen en door een combinatie van al die factoren heb ik het ook extra erg en doet het bij mij wel pijn terwijl het normaal gewoon een vervelend gevoel zou moeten zijn.

Vrijdag word ik op het werk weer onwel en ik wordt door een vader van één van de kinderen (en de man van mijn collega) naar huis gebracht. Samen met mijn man, Peter, ga ik naar de dokter. Ik heb alle verschijnselen van het Hellpp-Syndroom en ondanks dat de dokter vermoedt dat het van te weinig slaap komt, moet ik toch naar het ziekenhuis om bloed te laten prikken. Hier ben ik wel blij om want dan weten we het ten minste zeker. Verder krijg ik ook slaaptabletten voorgeschreven. Normaal, en tijdens de zwangerschap zeker, ben ik hier heel erg tegen maar het moet want zonder slaap word ik gek.
In het ziekenhuis nemen ze zeven buisjes bloed en daarna voel ik me een stuk beter. Mijn man snapt er niks van, die gaat bij het zien van de naald al bijna onderuit, maar ik voel me echt een stuk beter.
Anderhalf uur later heb ik de uitslag al: niks aan de hand… Gelukkig maar, want ik had niet zo'n zin om plat te moeten liggen.
's Avonds neem ik een slaappil. Als deze na twee uren nog niet werkt, word ik wanhopig. Ik wil niet nog een nacht niet slapen! Mijn man is niet thuis, maar heeft gelukkig de gsm mee. Ik bel hem op en vraag of hij naar huis wil komen. Hij komt zo vlug als hij kan en ik bel de huisartsenpost op om te vragen hoelang het normaal duurt voor zo'n pil werkt. Maar aan de telefoon kan ik mijn emoties niet meer bedwingen en begin hard te huilen aan de telefoon. De assistente overlegt met de arts en vertelt dat ik nog wel een slaappil mag nemen, maar dat weiger ik. Ik wil niet nog meer rotzooi in mijn lijf. Ik mag ook een paracetamol nemen, ik heb verschrikkelijke hoofdpijn, maar ook dit wil ik niet, Als ik over 2 uur nog niet slaap, mag ik terug bellen en dan zien we verder.
Ik kruip terug mijn bed in en val gelukkig in slaap. Ik slaap zo'n 6 uur achtereen. Wat heerlijk na 5 dagen!

Na het weekend moet ik terug op controle bij de huisarts. Hij ( en ik ook) wil dat ik met de slaappillen stop. Hij schrijft me wel een spierverslapper voor want ik heb al geprobeerd zonder slaaptablet te slapen, maar dat lukte niet.
Thuis lees ik de bijsluiter. Bij de slaappillen staat dat bijwerkingen op het kind niet bekend zijn, zeer risicovol dus want je weet maar nooit. Maar bij de spierverslappers staat heel duidelijk dat er een risico is aangetoond… Die slik ik dus niet! Ik moet dan nog een week werken en daarna ben ik vrij. Dan nog liever een week weinig slaap! In het weekend slaap ik overdag veel bij en kom zo de laatste week goed door. Ik slaap niet veel maar toch zo'n vier à vijf op een nacht.
Nu is het zondag ochtend. Afgelopen vrijdag was het mijn laatste werkdag voor mijn verlof en dus ik kan nu overdag rustig wat extra slapen. Eigenlijk wil ik dat niet want dan kom ik in een heel verkeerd ritme maar slapen is belangrijk en het maakt niet uit op welk tijdstip van de dag. Ik heb weer een hele nacht niet geslapen, maar dat went. Helaas kan ik 's nachts niet te veel doen want mijn man moet natuurlijk wel gewoon gaan werken de volgende dag. En dus zijn het lange nachten. Gewoon tv kijken, is geen optie want nu begint het ook al als ik gewoon ontspannen in de bank zit. Ik moet iets doen waarbij ik na moet denken: lezen, een puzzel of iets dergelijks,… Raar, hé, maar als dit nog een paar weken werkt, vind ik het prima.

Nu ben ik eigenlijk benieuwd of er nog iemand is die mijn verhaal herkent. Misschien heeft zij wel de ultieme tip voor mij! Ik hoop het!

Nog 8 weekjes en dan hopen wij een kindje te hebben. Stiekem hoop ik dat het wat eerder komt zodat ik kan slapen. Dat is natuurlijk ijdele hoop want dan zal je zien dat ik een kind heb dat een hele nacht wakker ligt, maar het een voordeel is.... dat ik dan de papa kan sturen en nu niet!
Ik heb echt zin in de bevalling!

Groetjes,
Annelies

Een zoon, Kay!

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld