ICSI, hier zijn we dan?

, 1.402 keer bekeken
10.05.05:
Zo, gisteren naar de gynaecoloog geweest, op de twintigste cyclusdag. Nu weet ik dus ook waarvoor. Het was om te kijken of ik een cyste had en als dat zo was, mocht ik niet met de behandeling beginnen.
Alles is okay, dus het licht staat op groen en we zijn nu officieel met de behandeling bezig. ICSI, hier zijn we dan!

Gisteren mijn eerste pufje van de neusspray gehad en deze morgen het tweede. Er kunnen nogal wat nevenverschijnselen plaatsvinden. Het meest voorkomende, is dat men zich zo voelt alsof men in de menopauze zit: acne, 'vapeurs', hoofdpijn, veranderlijke stemming, een droge vagina, meer of minder zin in seks. Op de tweede plaats staat ook nog een superlijst, waaronder ook "schmierblutungen", dus zoiets als spotting?
Deze morgen had ik spotting, ik schrok me een ei. Hoe kan dit nu? Normaal altijd mooi op tijd en nu het mooi op tijd moet ... Net zoals de laatste keer. Toen had ik ook al 5 dagen voordien wat spotting. Maar nu is het toch wel héél vroeg. Loopt nu de behandeling al scheef... Terwijl hij eigenlijk nog niet fatsoenlijk begonnen is?

20.05.05:
Uiteindelijk bleek er toch niet misgelopen te zijn. De spotting was er enkel die dag en ik kreeg mijn regels netjes op tijd. Okay, één dagje te vroeg maar dat gaf geen probleem.
De dag daarna ging ik volle moed naar de gynaecoloog. Een gesprek met mijn gyne en nog een medicijn extra op het lijstje, iets om de mannelijke hormonen te onderdrukken. En natuurlijk kreeg ik ook prikles! Vol van de zenuwen, maar alles liep vlot. De eerste prik viel echt goed mee.

De volgende dag echter was het totale horror. Ik had een vol programma want we vertrokken namelijk naar België voor het weekend. Dus om twaalf moest ik bij de kapper zijn. Ook rond die tijd moest ik mijn injectie zetten, want die moest elke dag rond dezelfde tijd. Omdat het zo vlot liep, had ik zoiets van: "Dat doen we toch snel."
Ik stond dus in de keuken en daar ging ik ook, letterlijk en figuurlijk, van mijn stokje. Alles werd donker voor mijn ogen, ik voelde me misselijk, koud, warm, buikpijn, noem het maar op… Ik had het. Ik kon dus echt niks meer. Twee uur later belde ik dan de kapper op om mij te verontschuldigen.

23.05.05:
Ik had mijn P***-pen in een koeltasje naar België meegenomen.
In België lukte alles prima. Ik legde me telkens lekker in ons sofabed en daar liep alles gesmeerd. Ik had wel wat meer hoofdpijn als normaal, en ook mijn buik voelde af en toe wat raar aan, maar ik denk dat dit normaal is.
Omdat ik mijn koeltasje niet het hele weekend koel kon houden, had ik mijn pen en het doosje. (Wat er praktischer wijze uitziet als een gewone vulpen in een box).

De volgende dag was het zakje niet meer mooi opgedraaid. Dus ik wist dat er iemand aan was geweest. Ook de dag erna had er iemand aangezeten. Deze keer was het zakje wel mooi op gedraaid, maar de pen zat er verkeerdom in. Natuurlijk heb ik niks gezegd want als ik iets zou vragen, zouden er onmiddellijk vragen terug komen. Dus liet ik het erbij. Wie weet misschien weten ze er wel niets van en denken dat het iets anders is?

25.05.05:
Sinds we terug zijn uit België, ben ik alleen nog maar moe. Ik zet mijn spuitje en daarna zou ik alleen nog maar willen slapen. De hoofdpijn wil ook niet verdwijnen. Heel mijn lichaam wil niet echt meewerken en dat met zo'n mooi weer buiten. Ik heb het gevoel alsof er iets in mijn buik beweegt als ik wandel. Echt raar... Ook heb ik een mooi opgeblazen buikje.

Morgen moet ik terug en wordt er een follikelmeeting gedaan. Mijn P*** is op. Dus als ze dan nog niet groot genoeg zijn, kan ik weer naar de apotheek rennen. Natuurlijk ben ik weer supernieuwsgierig, maar dat weten jullie ondertussen al, hé. Die babywens gaat met héél wat afwachten gepaard.

Groetjes,
Wendyke

Vorige Volgende

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld