Eindelijk stralen?

, 1.204 keer bekeken
01.09.2005:
15 weken en 2 dagen:
Wat is dit? Wel zover zitten we al, 15 weken en 2 dagen. Vanaf nu zal ik dan ook weer terug een beetje regelmatiger schrijven.
Het was de laatste weken ook héél erg druk (bezoek, bezoek, bezoek) en ik had een periode waar ik constant hoofdpijn had. Dus was het ook moeilijk voor mij om lang voor de pc te zitten. Eindelijk voel ik me nu beter, de hoofdpijn is wel nog niet volledig verdwenen maar al stukken minder als de eerste maanden. De misselijkheid viel in de eerste maanden ook goed mee en daar ben ik ook blij om.
Zo stilletjesaan begin je ook een buikje te zien. In het weekend zal mijn manneke zich wel amuseren en eens een mooie buikfoto maken. Zo kunnen we bijhouden hoe mooi ik groei.

Ondertussen zijn jullie 9,8 en 9,5 cm groot en al echte kleine wezentjes. Ik vind het altijd zo een geweldig zicht om jullie twee op een echo te zien. Om te zien hoe snel jullie groeien... Toch echt een wonder, oeps, twee wondertjes.
De doktoren "vechten" nog over jullie geslacht. Eergisteren zei de ene: "Duidelijk jongetje en meisje", maar vandaag dacht de andere vrouwenarts: "Twee meisjes...", met dit verschil dat hij er onzeker over was. Wij wachten dus af, het belangrijkste is dat jullie gezond zijn!
Het leuke is dat ik jullie nu ook al kan voelen. Vooral als ik lekker rustig op de sofa lig, voel ik het langs alle kanten "brubbelen"...

09.09.2005:
16 weken en 3 dagen:
Het echte stralen lukt me meer en meer. Ik loop door de stad en kan er echt van genieten. Ik voel me als herboren. Elke zonnestraal die ik op mijn lichaam voel, elke keer als ik diep inadem, voel ik hoe de frisse lucht mij deugd doet. Hoewel het na een tijdje toch vermoeiend wordt en ik blij ben om weer thuis te zijn. Het is gewoon de warmte die me teveel werd.
Na deze wandeling komt ook mijn nieuwe verslaving te pas: douchen. Sinds ik mij beter voel, zou ik elke dag wel twee keer kunnen douchen, enkel en alleen om het water op mijn lichaam te voelen.

Als we eindelijk verhuist zijn, zie ik er ook naar uit om meer te gaan zwemmen. Ook die week bij mijn ouders in Spanje heeft me goed gedaan...… Vooral dus het zwemmen. We gingen bijna elke dag zwemmen, heerlijk! Ik hunker weer naar de zee, het water. Raar, andere vrouwen hoor ik eerder over hun komische eetgewoonten spreken en ik heb weer wat heel anders, waterverslaafdheid!

Zo stilletjes aan beginnen we ook al aan namen voor jullie te denken. Wel moeilijk omdat we alle namen dubbel kiezen.
Ik kan nauwelijks wachten om jullie nog eens te zien en het is nog maar een weekje geleden. Gelukkig kan ik jullie nu al voelen. Hoewel het nog redelijk vroeg is, ben ik er zeker van dat jullie het zijn… Misschien doordat jullie met tweetjes zijn dat ik jullie zo vroeg kan voelen. Zoals ik ook al op de echo's kon zien, is ééntje van jullie wel superactief. Telkens als we bij de gynaecoloog zijn, ben je precies de baby-boogie-woogie te dansen. Terwijl de andere er zich niet aan stoort en lekker verder slaapt.
Laatst kon men zelf zien dat je jouw mondje open en weer dicht deed.
Ik hou van jullie!

Groetjes,
Wendyke

Vorige Volgende

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld