Het mocht niet zijn...

, 1.652 keer bekeken
Hoi!

Het is al een tijdje geleden dat ik nog eens geschreven heb. Dat komt ook omdat er ondertussen al heel veel gebeurd is! Ik zal het eens vertellen...

Zondag 6 februari:
Ik heb een positieve zwangerschapstest! Ik ben zwanger! Een week leven we op een roze wolk en we gaan zelfs al eens kijken naar babykleertjes en een wieg...

Zaterdag 12 februari: een hele dag gewinkeld met David.
's Avonds krijg ik wat krampjes in mijn buik en ik heb bloedverlies. Ik vrees meteen het ergste maar David blijft positief.

Zondag 13 februari: nog steeds hetzelfde.
Ik maak me zorgen en bel de dokter van wacht op. Hij stelt me gerust en zegt dat het waarschijnlijk instellingsbloed is. Ik ben op dit moment 5 weken zwanger.

Maandag 14 februari:
Valentijnsdag en de dag die ik nooit meer zal vergeten...
Ik heb nog steeds bloedverlies en krampen. Ik kom aan op mijn werk maar ik kan niet meer. Dus vertel ik mijn bazin dat ik 5 weken zwanger ben maar dat ik mijn kindje aan het kwijtraken ben. Ze stuurt me onmiddellijk met een taxi naar mijn huisarts. Hij onderzoekt me niet maar maakt wel een afspraak voor een echo die avond om 16u30.
Een hele dag doe ik niks anders dan wenen en aan mezelf twijfelen. Gelukkig dat David naar huis mocht komen van zijn baas, zo zijn we toch nog samen.

- 16u30: de echo. Ze kijkt en kijkt en kijkt, maar vind niks. Mijn baarmoeder is leeg: geen vruchtzakje, geen kloppend hartje, niks. Ik heb ons kindje zondag waarschijnlijk al verloren. Mijn wereld stort in, ik lig daar maar te wenen op die tafel.
Hierna gaan we nog naar David zijn ouders want zijn vader verjaart vandaag. Dat er dus ook nog bij... Ik ben kapot en wil gewoon in mijn bed gaan liggen, maar het gaat nog niet. We vertellen het aan zijn ouders. Ze zijn er ook kapot van, hun eerste kleinkindje...

Ondertussen is het al halverwege maart en vanavond ga ik om een zwangerschapstest. Ik heb een klein vermoeden dat ik opnieuw zwanger ben. Mijn borsten zijn weer gevoelig en ze zijn enorm opgezwollen! Sinds een paar dagen ben ik ook weer misselijk. Ik durf er niet op te hopen maar ik ga toch maar een test doen. Duimen jullie voor me?
Ik hou jullie op de hoogte.

Groetjes,
Stéphanie

Vorige Volgende

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld