Het is een... Zoontje!

, 1.429 keer bekeken
Hallo!

Hier ben ik nog eens! We zijn ondertussen al 27 weken zwanger van ons ZOONTJE! Inderdaad, het is een jongetje. David is zo fier op zijn flinke kereltje en ik natuurlijk ook.
Maar we hebben ondertussen weer al een paar dingen meegemaakt…

15 oktober 2005:
David vraagt me voor de tweede maal ten huwelijk. Natuurlijk zeg ik opnieuw: "JA!"
We leggen onmiddellijk een datum vast en bestellen onze ringen. Op 9 december zullen wij ons ja-woord geven in het bijzijn van de naaste familie.

Alles verloopt vlot. Ik voel me stukken beter en onze kleine spruit groeit als een kool! Ik ben tot nu toe in totaal 6 kilo bijgekomen. M'n buikje groeit mooi naar voren, dus gelukkig heb ik nog een beetje een taille! smile.gif Hihi…

16 november 2005:
Mijn nichtje is bevallen van een zoontje! Brandon, 2.650 kg en 47.5 cm. Een heel klein ventje maar, oh, zo schattig!
Ik verlang naar ons kindje... Wil hem zo graag in mijn armen vasthouden...

17 november 2005:
Vandaag heb ik de resultaten van mijn bloedonderzoek gekregen. Ik heb een beetje bloedarmoede. De kleine neemt al mijn ijzerreserves dus ik heb er tekort. Maar buiten dat, is alles dik in orde. Ik ben nog steeds negatief op toxoplasmose en mijn urine is ook goed. Dus alles verloopt goed.
Op 29 november moet ik op controle bij de gynaecoloog.

19 november 2005:
Vandaag ben ik 27 weken zwanger en het is een heel speciale dag. We gaan in Waterloo een 3D-echo van ons ventje laten maken.

Heel nerveus komen we binnen in een mooie en rustige wachtzaal. Zo'n 10 minuten later komt een mevrouw ons halen… We gaan ons kindje terug zien!
Het is echt wonderbaarlijk! Je ziet hem heel duidelijk glimlachen, naar de navelstreng happen, in zijn oogjes wrijven en zijn wijsvingertje in de lucht steken. Net alsof hij wil zeggen: "Hallo, ik ben hier!"
We zien ook weer heel duidelijk dat het een jongetje is.
Mijn mama en grootmoeder zijn mee. Ze zijn zo overweldigd door de emoties dat ze beginnen huilen... Nu pas dringt het echt tot ons door dat we een zoontje krijgen. Het beeld is zo reëel dat het lijkt alsof hij er al is en daar ligt. In profiel zie je heel goed dat hij mijn wipneusje heeft en de kin van David smile.gif
Op een gegeven moment zag je zelfs zijn tong, hij was de placenta aan het aflikken! Hij heeft ook al een zuigreflex: telkens de navelstreng voorbij zijn mondje kwam, hapte hij ernaar.

We zijn nu nog meer verliefd op onze jongen. We kunnen al niet meer wachten om zijn snoetje in het echt te zien. Nog 12 weken geduld…

Nog 4 dagen en we gaan een weekendje naar Centerparcs. Een beetje relaxen want ik ben de laatste tijd vlug moe. Ik kijk ernaar uit!

Tot binnenkort!
Stéphanie, David en onze babyboy

Vorige Volgende

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld