Bezigheidstherapie...

, 1.549 keer bekeken
Als je als ouder zijnde in de boekwinkel rondneust, stuit je bij de categorie over "zwangerschap en ouderschap" al vrij vlug op boeken die gaan over spelen met je baby, spelletjes doen met je peuter, verjaardagspartijtjes organiseren voor je kleuter en knutselen met het hele gezin. Kortom: hoe houdt je het kind bezig?
Ik vraag me wel eens af wie zulke boeken schrijft. Iemand die geen kinderen heeft of iemand met kinderen die het ongeschreven boek: "Hoe houd ik mijn ouders bezig?" heeft gelezen? Want dat dit laatste een fenomeen is dat bestaat, mag duidelijk zijn...… Kinderen hebben geen boek nodig waarin staat hoe ze vader en moeder bezig moeten houden, dat is iets dat vanzelf gaat. Ik weet niet of het al wetenschappelijk is bewezen maar kinderen hebben een ingebouwd iets in zich dat bedoelt is om hun ouders zich vooral niet te doen vervelen. Om maar eens een paar praktijkvoorbeelden aan te halen (lees: uit eigen praktijk)…...

Het begint al ergens vroeg in de zwangerschap, als je kindje zo groot is als een erwt en je hele lijf op zijn kop zet. Letterlijk en figuurlijk want als je eindelijk de moed bij elkaar hebt verzameld om iets te eten, iets dat je met zorg hebt uitgezocht, en net meent dat het je maag veilig heeft bereikt, moet je rennen naar de wc. Ochtendmisselijkheid die niet alleen in de ochtend de kop op steekt, maar je meerdere malen per dag naar de wc doet rennen. En als je dan niet hoeft te spugen, dan is het wel om je blaas te ledigen. Lig je net lekker, moet je er weer uit voor een wc-bezoek...… Als je deze periode dan gehad hebt, dan houdt je spruit je wel wakker met nachtelijke voetbalpartijen.

Als de kleine er dan is, ben je druk bezig met voeden, luiers verschonen, weer voeden en nog meer luiers verschonen (bij mijn kinderen die borstvoeding kregen, bleef het niet alleen bij luiers maar ook bij alles wat er over die luier heen zat…...l Je wilt niet weten wat voor een druk er kan zitten bij een zogenaamde spuitluier!). Juist als ze dan weer schoon aangekleed zijn, moeten ze weer spugen en hop, je begint weer van vooraf aan. Tussen de bedrijven door, als ze dan slapen, moet je kiezen tussen huishouden, kraambezoek of jezelf eindelijk eens aankleden. Als je niet snel genoeg bent met je keuze, heb je pech… Want dan begint het voeden, het luieren en al de rest weer opnieuw.

Eenmaal gewend aan deze manier van bezig zijn, komt de volgende periode: je kindje wordt mobiel en dan komt het...… Boekenkasten worden leeggehaald, de kattenbak wordt leeggehaald, je plantenbak wordt leeggehaald…... Kortom: je huis is in de beginfase van wat ooit een slagveld zal zijn. Je gaat spullen op de hoogte tot 1 meter wegzetten, stopcontacten beveiligen, afstandsbedieningen verstoppen…... Je kind bekijkt het met argusogen want het is fascinerend hoe vindingrijk ze worden naarmate ze ouder worden. Halsbrekende toeren worden hier soms uitgehaald om ergens bij te komen...… Het Chinees Staatscircus zou mijn kinderen beslist willen hebben als acrobaat!
En wat dacht je van dingen als de was? Heb ik mij net door een berg heen geworsteld, het hangt nog niet goed en wel aan de waslijn of er staat alweer een volle wasmand klaar om gewassen te worden. Ik heb mijn kinderen er wel al eens van verdacht dat ze gewoon schone was in de wasruimte gooien maar nee, het is echt gedragen...… Om er zeker van te zijn dat ik niets vergeet te wassen, speur ik regelmatig onder bedden, achter klerenkasten en in speelgoedkisten want overal lijkt wel wasgoed te groeien (en sokken verdwijnen… ik heb wel 30 halve paren sokken!)

Zo kan ik nog wel uren doorgaan met voorbeelden uit eigen praktijk, over hoe kinderen je bezig houden zonder dat ze daarvoor ooit een boek hebben moeten lezen. Je moet bemiddelen in ruzies, helpen met huiswerk (je staat er versteld van wat dat met je doet… je weet dat je ergens in een ver verleden deze dingen ook geleerd hebt op school maar ja, hoe zat dat ook alweer?), ze naar clubjes en vriendjes brengen, ze voorlezen , met ze knutselen en duizend andere dingen die ze leuk vinden. Begrijp me niet verkeerd, hoor. Dit is geen klaagzang maar gewoon de praktijk.

En dat boek "Twintig leuke ideeën voor een spannend verjaardagsfeestje?"
Ach, dat gaat ongelezen terug naar de bieb. Door de bezigheidstherapie die mijn kinderen mij geven, heb ik noch de tijd noch de puf om er aan te beginnen…...

Liefs van Anja, mama van de Timmersbende:
Mandy (15), Kimberly (13), Michelle (9), Nick (7), Colin (6), David (3) en Faith (1)

Vorige Volgende

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld