Stille ondervoeding

, 2.507 keer bekeken

Door Brigitte op 08/12/2004 - 20:35:

De bevalling van mijn dochter Nienke was heel vlot en snel gegaan. Dit in tegenstelling tot de bevalling van mijn zoon Wessel. Mijn zoontje is in 2002 geboren en mijn dochter in juni van dit jaar.
Ik had al lang last van voorweeën, dus ik wist dat het niet lang meer zou duren. Pas rond zes uur in de ochtend begonnen de weeën wat heftiger te worden. Na een tijdje heb ik de verloskundige gebeld en die heeft mijn vliezen gebroken. Toen wist ik weer wat weeën waren (bij mijn zoon had ik rugweeën die behoorlijk heftig waren, maar die had ik nu niet). De kraamverzorgster was er net op tijd bij, want Nienke was er binnen tien minuten persen. Ze werd nagekeken en daarna mocht ze aan de borst. Ze dronk goed. Wat een heerlijk gevoel was dat!

Bij mijn zoontje was de borstvoeding helaas op niets uitgelopen. Ik had geen stuwing. Hij hapte wel naar de borst maar huilde daarna gelijk, want ik had niet genoeg voeding.
Na tien dagen borst, bijvoeding en kolven zat ik er helemaal doorheen. Dit kon niet de bedoeling van de borstvoeding geweest zijn. Gelukkig was iedereen positief over mijn besluit om over te stappen naar flesvoeding. Dat had ik er ook niet bij kunnen hebben, dat ze me dat kwalijk zouden nemen. Daarna was er rust in huis, Wessel dronk goed en was tevreden.
Met Nienke liep het allemaal wat anders. Ten eerste moest ik ’s avonds naar het ziekenhuis, omdat ik bleef vloeien. Ik had al veel bloed verloren. Dus ben ik met de ambulance opgehaald en naar het ziekenhuis gebracht. Daar ben ik een nacht gebleven. Ik kreeg een infuus en mocht weer naar huis. Ik had wel ijzertekort (bloedarmoede), maar daar kreeg ik tabletten voor.
Thuis was de kraamtijd perfect. Wel kon ik weinig doen, omdat ik veel op bed heb gelegen. Want zo gauw ik opstond werd ik duizelig. Mijn zoontje vond het wel allemaal prima zo en Nienke was een tevreden baby. De kraamverzorgster kleedde haar aan, verzorgde haar en ik gaf haar alleen de borst. Ze wilde bijna alleen naast mij slapen als ze gedronken had, want ze was dan ook iedere keer erg moe. Wel had ze een grote zuigbehoefte.
Na vijf dagen begon ze wat geel te zien, maar ze dronk goed. De kraamverzorgster ging weg, nu konden we het weer alleen aan. Ik begon weer steeds meer zelf te doen.

Na een aantal dagen wou ik een weegschaal in huis hebben, want ik vertrouwde het niet. En inderdaad ze was heel veel afgevallen (500 gram) en zat nog onder haar geboortegewicht. Ik had al de indruk dat haar luier losser ging zitten en ze zag nog steeds geel.
De huisarts stuurde ons door naar het ziekenhuis en daar constateerden ze dat Nienke stille ondervoeding had. Ze oogde tevreden, maar was gewoon suf en moe omdat ze te weinig voeding binnen kreeg. Een flesje accepteerde ze wel maar na 30cc voeding was ze helemaal uitgeput. Ze hoorde rond die tijd minimaal rond de 70cc te drinken verdeeld over acht voedingen.
In het ziekenhuis heeft ze een nacht sondevoeding gekregen en daarna zijn we met het flesje gestart. Alles wat ze niet met de fles naar binnen kreeg, ging via de sonde. Ze gaf ook veel terug, soms wel een hele fles. Ze hebben allerlei onderzoeken gedaan bij haar. Bloed en urine zijn onderzocht en er is een echo gemaakt om te kijken of alles goed was. Ze konden niets vinden en na een week mocht ze eindelijk naar huis.

Het enige wat ik wel kwalijk vond, is dat er geen weegschaal was tijdens de kraamtijd. Zeker gezien het eerste borstvoedingsdrama. Want dan hadden we op tijd kunnen zien dat ze te veel afviel en was ons een hoop ellende bespaard gebleven.
Nu zijn we gelukkig weer een compleet gezin. Nienke drinkt goed, maar geeft af en toe nog wat terug. Maar op dit moment groeit ze goed en ziet er goed uit.

Brigitte

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld