Borstvoeding: mijn leerproces...

, 1.920 keer bekeken

Vanaf het ogenblik dat ik wist dat ik zwanger was, stond één ding vast: ik zou borstvoeding geven. Tijdens mijn zwangerschap las ik dan ook alles wat er maar over te vinden was.
En toen Sem geboren was, toonde hij direct véél interesse! De eerste dagen waren vermoeiend maar alles verliep vlot. Geen last van tepelkloven, stuwing of andere nare dingen. De borstvoeding kwam zeer vlot op gang, te vlot zou later blijken. Maar nu was ik gewoon trots dat Sem zo goed bijkwam.
Na een drietal weken begon hij na elke voeding keihard te krijsen. Hij kreeg steeds meer last van buikkrampen en stoelgang maken, lukte alleen als ik over zijn buikje wreef. Hij was eigenlijk nooit tevreden. Tussendoor liet ik hem af en toe wat drinken want dan was hij even rustig. Enkele keren dacht ik aan overschakelen op flesvoeding. Maar neen, ik was er zeker van dat borstvoeding het beste was. Dus ging ik naar de apotheker en begon druppeltjes Babyfen te geven. Dit hielp een beetje maar loste het probleem niet op.

Vorige week kwam de verpleegster van Kind & Gezin langs. Sem was op 3 weken 1 kg 300 bijgekomen. Mijn baasje woog al meer dan 6 kg (hij was toen 7 weken oud) en de verpleegster was in de wolken. Mijn borstvoeding was echt krachtvoer. De krampjes zouden wel overgaan.
De maandag erop wist ik het echt niet meer. In een wanhopige bui heb ik mijn probleem voorgelegd aan de mensen die borstvoeding promoten. Dit is een vereniging in Nederland en spoedig kreeg ik een vriendelijke mail terug met enkele vragen.
Ook al dacht ik dat dit met borstvoeding niet kon, onze zoon was overvoed. Hij kreeg te veel voormelk binnen waardoor hij nooit toekwam aan de rijkere namelk. En net die namelk is hongerstillend en hebben de darmen nodig om vlot te functioneren. Ik kreeg enkele tips mee die ik direct probeerde toe te passen.

Sem ging voor het eerst "op dieet". Ik bood nog één borst aan die ik eerst wat afkolfde. En ik zorgde ervoor dat ze helemaal leeggedronken werd.
Sinds 2 dagen ben ik opnieuw mama geworden van een nieuwe zoon. Zeker, hij weent nog regelmatig. Hij krijst nog steeds als hij geen zin heeft om te slapen. Maar nu lacht hij elke keer als hij gedaan heeft met eten. Zijn stoelgang is regelmatiger en zijn krampjes zijn bijna volledig verdwenen.
Voor mij waren de voorbije 2 dagen minder leuk want voor het eerst had ik last van stuwing. Afkolven was dus de boodschap. Ondertussen lijken mijn borsten zich te hebben aangepast aan de nieuwe situatie.
Ik heb geleerd dat borstvoeding geven puur natuur is maar goed borstvoeding geven toch een echt leerproces is...

San en Sem

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld