Voor mij hoeft het niet meer.

, 1.398 keer bekeken

Hallo allemaal,

Mijn naam is Hera en ik heb een zoontje van nu 6 maanden, Ieben.
Ieben was 2 maanden toen wij er voor de eerste maal mee naar spoed mochten rijden. Het was een gewone zondag, maar naar de avond toe begon Ieben meer en meer last te krijgen van zijn ademhaling. Wij, als jonge ouders, zijn in volle paniek naar spoed gereden. Daar bleek dat Ieben last had van spruw, een schimmelinfectie in zijn mond. De donderdag daarvoor was hij nog maar naar het consultatiebureau geweest en die hadden ons verteld dat alles in orde was. Maar Ieben moet al enkele weken met het spruw gezeten hebben want het zat al tot in zijn keeltje en slokdarm. Als jonge ouders wisten wij niet waar wij op moesten letten. Daardoor hadden wij niet op het wit in zijn mondje gelet, we dachten dat het van de melk was. Na 4 dagen ziekenhuis mochten we ons kleine baasje terug mee naar huis nemen.

Alles ging goed tot hij de laatste tijd hij aan zijn oor begon te prutsen, hij werd lastig en hij had een beetje koorts. "Zes maanden is de leeftijd voor de eerste tanden", dachten we. Toch was ik er niet gerust in. Omdat ik bijna naar het consultatiebureau moest gaan, besloot ik te wachten en het daar te vragen.
Een dag voor de afspraak, hoorde ik dat ik de dag erop moest werken. Dus belde ik mijn zus op en die is met Ieben naar zijn afspraak gegaan. Ik had in het boekje geschreven dat Ieben veel aan zijn oortje pruts te en of ze er eens wilden naar kijken. Dat bleken ze, achteraf gehoord, niet gedaan te hebben.
Drie dagen later begon zijn oor te lopen. Er liep allemaal etter uit zijn oor en het rook slecht. Ik moest naar mijn werk. Toen ik hem naar de opvang bracht, vertelde ik aan mama tien dat ik die morgen etter uit zijn oortje had gehaald en of ze de dokter wou bellen. 's Avonds kreeg ik te horen dat Ieben een uitgebroken oorontsteking had. Nu zit er een klein gaatje in zijn trommelvlies, dat weer toe moet groeien. Iets wat had kunnen vermeden worden als ze mijn vraag gelezen had en mijn zoontje deftig onderzocht had.
Na die dag heb ik besloten dat ik nooit meer naar een consultatiebureau ga. Je gaat zogezegd bij een dokter maar als er iets is, hebben ze het niet gezien. Ieben krijgt de rest van zijn prikjes bij de huisarts, daar ben ik ten minste zeker dat ernaar gekeken wordt als ik het vraag.

Ieben is momenteel nog aan het herstellen van die oorontsteking. Hopelijk wordt hij snel weer beter.

Groetjes,
Hera

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld