Het rotavirus.

, 2.793 keer bekeken

Hier Mireille nog een keertje, dit keer wil ik jonge moeders wat vertellen over het Rotavirus dat toeslaat bij kleine kindjes tussen 0 en 3 jaar. Ik wil niemand bang maken voor dit virus, integendeel, ik wil hen geruststellen dat het van voorbijgaande aard is.
Zo heeft ons eerste dochtertje het ook gehad rond de leeftijd van 9 maanden en net nu Jolien de 9 maanden had bereikt, dacht ik dat het erfelijk was. En inderdaad mijn moeder was op bezoek en ze vertelde mij dat ook ik het als baby gehad heb, zo ook een andere vriendin van me die vertelde over haar zoontje van 9 maanden die zelfs een weekje in het ziekenhuis heeft gelegen op een "moeder-kind"-kamertje.
Jolien hield de eerste dagen niets van voeding binnen, de fruitpap gaf ze volledig terug in één flinke teug... met als gevolg, dat we ons die eerste dag wel een paar keer hebben moeten wassen en omkleden.
Ze dronk al een paar dagen voordien weinig melk uit haar flesje en dat vond ik sowieso verdacht lijken op een broeiende ziekte... want ze at anders altijd alles gretig leeg. Ze kronkelde zich de laatste dagen voor het virus uitbrak ook in allerlei bochten als ze ook maar iets moest eten of drinken en huilde vaker dan normaal.
Toen het virus uitbrak en de huisarts was geweest, had Jolien hoge koorts tot over de 39°C. Het was met geen enkel medicijn te stelpen, ook niet met suppo's voor baby's. Zelfs een suppo tegen het braken hielp niet, want alles kwam er toch weer uit.

Dus zijn we de volgende ochtend naar de kinderspecialist geweest in het ziekenhuis en ik mocht meteen bij de arts binnen omdat ik voordien even had gemeld dat het dringend was.
De specialist vertelde mij dat ik niet moest schrikken van de dagen die mij nog zouden wachten, want het kon best even op mijn tanden bijten worden.
Jolien kreeg enkel een oplossing van suikers, zout en rijstekreem dat ik in water moest doen. Dat waren staaltjes om de eerste ogenblikken mee door te komen en ik kon het zonder voorschrift bij elke apotheker gaan halen. Jolien zou dit elke drie kwartier of toch zeker elk uur moeten drinken, te beginnen met telkens 50-60 ml en stilaan opdrijven tot 100 ml per flesje.
Dat heb ik gedaan en het braken was gestopt, nu was het nog vechten tegen de hevige diarree die ermee gepaard ging. Daarvoor kreeg ze capsules die ik in de papfles moest oplossen.
Nu krijgt Jolien op de vierde dag nog steeds alleen vloeibaar voedsel, dat wil zeggen vier flessen verdunde melk per dag (de helft van het aantal maatjes melkpoeder dat je normaal bij het water voegt tijdens de eerste dag nadat ze een hele dag niet meer heeft gebraakt en dan stilaan opdrijven tot de normale hoeveelheid) en tussendoor Olvarit sapjes verdund met eenzelfde hoeveelheid water dan sap. Vast voedsel mag ik pas geven als ze haar flessen melk verdraagt in normale proporties. Als ze dat ook binnenhoudt en de diarree mindert, mag ik haar weer vast voedsel geven. Met fruitpap moet ik nog wel de eerste week opletten, dus enkel 1 stukje fruit gemengd met wat koekjesmeel en daarna terug zoals vroeger.

Jolien heeft een paar nachten heel veel en fel gehuild, ze gloeide van de koorts, ze kermde van de pijn (het leek wel op ijlen) als je haar ook maar heel voorzichtig in je armen nam of met haar lijfje bewoog en ze liet haar armpjes hangen... Het was echt heel erg zielig en ik hoop maar dat ze snel weer volledig beter is want het is geen pretje om je baby zo te zien lijden en je zelf hulpeloos toe moet kijken.
Maar met heel veel liefde en de juiste remedie (vocht in plaats van vast voedsel) lukt het aardig en natuurlijk zijn er altijd de vele vrienden online en de naaste kennissen en familie waar je de meeste steun krijgt ook erg belangrijk voor de moeder en vader zelf. Want emotioneel is het heel belastend, vind ik als moeder van twee meisjes.
Eén ding is zeker, verlies nooit je geduld als het even te erg word voor jezelf, dat maakt het alleen maar erger want dat herinner ik mij nog bij mijn eerste dochter toen zij het had... Ik raakte toen in paniek en dit keer heb ik gewoon alles heel goed onder controle kunnen houden en meteen ingegrepen toen het nodig was. En dat is niet altijd even gemakkelijk, geloof me.

Veel groetjes,
Mireille

Donderdagmiddag werd Jolien opgenomen in het ziekenhuis en ik ben tot op vandaag (dinsdag) bij haar gebleven. Onze oudste verbleef in tussentijd bij haar grootouders en mijn man ging werken, dus kon ik mij het best vrijmaken voor onze zieke telg... en toch heeft ze ondanks mijn aanwezigheid heel erg veel gehuild!

Een weekje in het ziekenhuis.

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld