Laat je niet leiden door wat anderen zeggen!! Doe wat je hart je ingeeft! Mijn man en ik zijn samen sinds Maart 2008 en ik was zwanger in September, gewoon omdat het heel erg goed voelde! En ja, er zullen roddels komen maar ik trek me er niks van aan, het gaat om jouw geluk!!

Persoonlijk vind ik (in het algemeen) dat veel koppels te vroeg aan kinderen beginnen. Met alle ellende die gescheiden ouders te weeg brengen voor zo'n kind. In jouw situatie zou ik nog een jaartje wachten. Geniet samen van het leven, maak die vakantie die je al zo lang wilt doen (en op vakantie leer je elkaar pas echt goed kennen), ga lekker stappen. En als het over een jaar nog zo goed is als nu, ga er dan voor. Dit heeft niets met je leeftijd te maken maar puur met hoe lang je bij elkaar bent. Ik ben al na een dag met mijn man gaan samenwonen maar pas na 3 jaar bewust met kinder maken bezig gegaan (toen heeft het nog 2 jaar geduurd, maardat heb je niet in de hand) En als je nou 40 was geweest had je biologisch gezien haast moeten maken, maar dat ene jaar heb je nog wel. Geniet van elkaar, geniet nog van dat jaartje echte vrijheid, en geniet nog van dat jaartje oefenen

@ marleen: ik heb mijn vriend leren kennen in lloret dus ik heb daar een maand aan een stuk bij hem gezeten, behalve savonds.. ik wil jullie allemaal bedanken voor jullie antwoorden. maar ik heb een besluit genomen. vanaf april gaan we definitief beginnen aan kindjes
het is dat wat ik wil, ik ga nu al op stage en hoe meer ik daar loop hoe meer ik zeker ben van mijn stuk dat ik een kindje wil bedankt voor alles xxx

Hey iedereen,

Ik ken je gevoel maar al te goed.
Mijn vriend(36) en ik(28) zijn bijna 2 jaar een koppel en wonen reeds een jaar samen.
Sinds kort is mijn biologische klok echt beginnen te tikken zoals zot; Het is precies the big bang geworden. Ik heb het dan ook aangehaald bij mijn vriend dat ik graag een kind van hem zou willen en de reactie was zoals ik gevreesd had. Nu nog niet! het is nog veel te vroeg.
Ja dan sta je daar met je hart in duizenden stukken en je moed in de grond om het gesprek verder te zetten...
Een paar dagen later vroeg ik hem de reden (dan had ik eindelijk genoeg moed ingezameld) en zijn antwoord was helemaal om te rotten:
Mijn ouders vinden het geen goed idee om nu al aan kinderen te beginnen aangezien we nog maar zo kort samen zijn. We waren zelfs nog niet getrouwd. We zouden beter een voorbeeld nemen aan zijn broer die al 10 jaar getrouwd is en nu een 2de verwacht.
Ik weet niet wat jullie ervan vinden maar mijn reactie was dat zijn ouders niet tussen ons inlagen in bed en dat ik zijn broer helemaal niet wil volgen. Ik wil mijn eigen leven leiden en ik wil moeder worden voor mijn 30ste...

Maar blijkbaar is dit teveel gevraagd want hij wil er niet meer over spreken en nu wordt het onderwerp gewoon doodgezwegen.

Ik weet echt niet meer wat te doen?

Hopeloos en radeloos word ik ervan...

Hebben jullie tips?

Dikke kus
XXX

hey iedereen

ik mijn naam is hilde en ik ben 20 jaar ik ben met mijn vriend gaan samenwonen 2 daggen nadat we samen waren 3 maand later vroeg hij mij te huwelijk ook zijn ouders waren er op tegen en hebben op hem in gepraat uiteindelijk hebben we onze trouw stop gezet 2 maand later besloten we samen om aan kindjes te begingen ik ben niet heel vruchtbaar en we wisten dat het lang kon duren we hebben niks tegen zijn ouders gezecht over ons poging tot ouderschap uit angs dat ze daar ook een eind aan gingen maken nu ben ik 1 jaar en 8 maand samen met mijn vriend en 14 weken zwanger ons geluk kon niet op toen we het hoorden we hebben zijn ouders op de hoogte gebracht ze deden moelijk zoals verwacht maar een uur later waren ze toch fier.
dus 1 tip volg de stem in je hart ik volg al heel mijn leven mijn verstand en ik ben blij en fier dat ik dit keer naar mijn hart heb geluistert je moet je verstand nog vaak genoeg gebruiken.
en kind dat voorkomt uit de liefde van twee harten dat kan alleen iets mooies zijn

veel succes samen ik wens jullie het beste toe

Als het juist voelt voor jullie, moet je ermee doorgaan!
Niemand anders weet hoe jullie je bij elkaar voelen en wat er door jullie hoofd en hart gaat!
Wij waren exact 10 maanden samen, toen we ons klein wondertje voor de eerste keer op de echo zagen!
Grtz

hoi

Goja dat is iets dat je zelf moet uitmaken natuurlijk..
Ik ben samen met mijn ventje van 28 augustus 2009 en we zijn getrouwd op 23 januari..
ondertussen zijn we 23 weken zwanger.. dus jah.. ik ben er zelfs vroeger aan begonnen :) en ben perfect gelukkig.. dus ik zeg ja.. waarom niet.. als je er echt zeker van bent..
maar als je echt nog twijfelt.. goja.. wacht mss dan nog even..
praat er samen over.. en kijk wat je echt wil :)

groetjes

Hoi Kelly,

Mijn vriend en ik zijn na een week ook gaan samenwonen en na een maand ben ik gestopt met de pil, ondertussen ben ik 4 maanden zwanger en heb er nog geen seconde spijt van. We hadden ook allebei het gevoel dat het heel goed zat tussen ons en samen beslist om voor een kindje te gaan. Als jullie je daar klaar voor voelen moet je niet wakker liggen van wat andere denken en zeggen. In het begin kregen wij ook veel commentaar omdat we zo snel gingen samenwonen en ik zwanger was, maar nu is iedereen heel blij en enthousiast. Dus gewoon doen waar jullie zin in hebben en waar jullie je goed bij voelen !!!

Groetjes Fientje

Hey Kelly,

je moet je zoiezo niet druk maken om wat mensen over je zeggen, zeker niet als je zelf volledig achter je keuze staat. Denk er wel gewoon goed over na, niemand kan oordelen hoe je relatie in elkaar steekt maar ik vind zelf wel dat een kind krijgen enorm veel spanning op je relatie zet, er komt toch gewoon heel veel bij kijken.. momenten van onzekerheid, hormonen die het dak uit stijgen, vermoeidheid, minder tijd voor elkaar (zeker in het begin) etc.. Jullie moeten elkaar gewoon volledig vertrouwen en door dik en dun steunen, als je zeker weet dat dat het geval is denk ik dat het wel goed komt met jullie!

Succes x

hey laura

ik weet dat je post al ff geleden is. Maar ik ben 22 jaar, nu 5 maand samen met mijn vriend. Toen we 2 maand samen waren hebben we besloten om samen te gaan wonen en ik was na ong 2 maand en half zwanger (wel ongepland).

Ik weet niet of we voor altijd samen gaan zijn. Ik weet alleen dat dit goed voelt en anders is dan elke relatie dat ik al heb gehad. Dit voelt volwassen aan.

Ik weet niet wat ik hier over een half jaar schrijf en ook niet wat ik hier over een jaar schrijf. Maar 1 ding weet ik zeker en dat is wie niet waagt niet wint. Je ongerust maken over wat anderen gaan zeggen en hoe alles gaat lopen haalt niets uit en waarom wachten als je je er allebei 100% goed bij voelt.

Veel succes voor jou en ik hoop dat we allebei over een jaar kunnen zeggen dat alles nog altijd goed loopt. Met de vriend, het samenwonen en de toekomstige spruitjes.

xxx