Onze twee lieve engeltjes...
Door Stefanie op 25/01/2010 - 12:17:
Ons verhaal begint bij het eerste bezoek aan onze gynaecoloog. Er is maar één vruchtje… Er is namelijk al een tweeling in de familie, dus was het toch wel een beetje spannend afwachten.
Het tweede bezoek aan onze gynaecoloog bracht ons een tweede verrassing: er waren toch twee vruchtjes. We waren door het dolle heen!!
We werden doorgestuurd naar Leuven, naar een expert in tweelingen. Daar kregen we geen goed nieuws. Het was een risicovolle zwangerschap want onze zoontjes zaten in één vruchtzak en deelden dezelfde placenta. Dit was nog niet alles. Eén van de kindjes groeide niet goed mee…
Er werd zelfs al gespeculeerd dat we ze eentje of allebei zouden kunnen kwijt raken.
Hierdoor brak onze roze wolk wel… We hadden al een zoontje van 2 jaar en we zagen ze al alle drie hier rondlopen en voetballen... En plots viel dit weg, er was nog een kans maar...
We gingen elke week op controle en alles bleef stabiel. We waren al een beetje gekalmeerd en hadden er hoop op dat alles nog goed kon komen. Ook de dokter verzekerde ons dat onze kleine hummeltjes het goed deden. We mochten zelfs een weekje naar Leuven overslaan, als we wie week naar onze vaste gynaecoloog gingen.
Die donderdag gingen we op controle, nietsvermoedend… Ook ons zoontje mocht voor de eerste keer mee. Nu kon hij zijn broertjes ook eens zien!
Maar wat we te zien kregen, was totaal iets anders dan we verwacht hadden... Er waren geen kloppende hartjes meer te zien... Ze hadden hun dappere strijd verloren.
De zondagavond erna ben ik in het ziekenhuis binnen gegaan, en hebben ze de bevalling in gang gezet. Ik was 5 maanden zwanger...
We hebben twee mooie engeltjes van zonen gekregen en we hebben ze Kyan en Liam genoemd. Ze waren zo dapper en ze hadden zo hard gevochten voor hun prille leven. Maar het mocht niet zijn en ze hebben hun zware strijd verloren.
We hebben veel steun gehad in en rond het ziekenhuis, van familie, vrienden, dokters en verpleegsters... We hebben ook mooi afscheid kunnen nemen van onze twee wondertjes.
Voor iedereen die een kindje heeft moeten afgeven: veel sterkte en steun!
Ik heb drie prachtige kinderen: Killian hier bij ons en Kyan en Liam boven ons als twee mooie sterretjes die steeds bij ons zijn!! We houden zielsveel van jullie!!
We zullen jullie nooit vergeten!
Dikke kus,
mama, papa en broertje Killian
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
Door: denise (profiel) op 25/01/2010 @ 19:09 
Sterkte, ik weet hoe het is om na ruim 5 maanden een zwangerschap te zien eindigen. Ons zoontje Jan* heeft ook zijn dappere strijd verloren
Door: Cathy op 26/01/2010 @ 09:14
Hallo,
Ik wens je heel veel sterkte toe,heb ons zoontje Ruben op 5 maand verloren en vorig jaar ons dochtertje Aisling op 5,5 maand,dus kan me voorstellen hoe zwaar jullie het nu hebben.ik ben nu terug 17 weken zwanger,maar met de angst dat dit ook fout kan lopen.Hoop natuurlijk van niet en dit is ook da laatste keer dat we het proberen.in ieder geval heel veel sterkte.
Cathy
Door: Lynne (profiel) op 26/01/2010 @ 16:10
Ook ik weet hoe het voelt om een kindje te verliezen met ruim 5 maanden. Mijn dochter Sophia is ook een prachtige ster aan de hemel. Heel veel sterkte.
Door: Stefanie op 26/01/2010 @ 16:21
Hallo,
Bedankt voor jullie reacties!!
Wij hopen dat het bij jullie ook al een beetje beter gaat!
Cathy, We duimen mee dat het nu allemaal goed gaat gaan met deze zwangerschap en dat je een mooi en gezond kindje krijgt!!
Groetjes
Guy, Stefanie, Killian
Door: Leentje op 26/01/2010 @ 17:06
Wat een vreselijke ramp voor jullie! Iedereen zegt altijd "je hebt er toch al eentje" of "je zal nog wel eens zwanger raken", allemaal goed bedoeld (want wat kán je ook zeggen of zo'n moment), maar het is en blijft een grote ramp voor jullie gezinnetje. Dat begrijp ik pas sinds ik zelf een kindje heb, hem verliezen zou het meest vreselijke zijn wat me ooit zou kunnen overkomen. Een moederhart is voor altijd bij haar kinderen!
Ik wens jullie heel veel goede moed, veel vriendschap & liefde bij elkaar!!!
Door: ulrike op 27/01/2010 @ 18:28
ik weet goed hoe dat voelt voor jullie.Heb mijn dochtertje verloren aan 24 weken in december 2009.Aan 11 weken kreeg ik een bloeding en dan werd mij gezegt dat ik eentje van de twee verloren was.veel sterkt
Door: Elien op 28/01/2010 @ 11:59
Hallo,
Wij weten perfect hoe jullie jullie voelen. In 2008 waren wij zwanger van een drieling, waarvan we er eerst twee hebben moeten afgeven op 10 weken en uiteindelijk op 17 weken van het 3de ben moeten bevallen voor gezondheidsredenen. Ook wij hebben 3 prachtige sterren die nu over ons waken. Heel veel sterkte toegewenst en hopelijk vinden jullie steun bij elkaar om deze moeilijke periode door te komen.
Dikke knuffel elien
Door: Lovemykids op 28/01/2010 @ 14:22
Hoi,
Ik weet ook maar al te goed hoe dit voelt,heb zelf op 23 november 2009 na 5 maanden zwangerschap mijn zoontje moeten afgeven,normaal zou ik over 9 weken gaan bevallen,nu heb ik hem hier thuis in een urne,ik heb het er nog steeds heel moeilijk mee..
Ik wens jullie veel sterkte toe !
Door: nadia op 18/02/2010 @ 14:26
Veel sterkte aan iedereen hier die zoiets heeft meegemaakt. Wij weten hoe het voelt. Wij hebben op 20 februari 2009 ons dochtertje Femke verloren na 22 weken. Na heel veel bloedingen moest ik bevallen met een vruchtwaterembolie tot gevolg Ik zelf heb het geluk gehad dat ik na vier dagen coma erdoor ben gekomen. Ik heb het er nog heel moeilijk mee. groetjes aan iedereen
Door: Stefanie op 18/02/2010 @ 19:39
NA het lezen van jullie reacties op ons verhaal weten we dat we er niet alleen door moeten dat we dit niet alleen meemaken.
Deze week is voor ons een moeilijke week. Deze week zouden onze prutskes gehaald worden met de keizersnee. Ze zouden op 32 weken zwangerschap geboren worden, er was een te groot risico om de zwangerschap volledig uit te dragen. Maar zelfs dat werd ons niet gegund. We hebben het er nog steeds heel moeilijk mee. Zelf heb ik het heel moeilijk om onze zoontjes los te laten en een plaatsje te geven. Ik wil ze nog geen plaatsje geven. Hun plaats was hier bij ons!!
Ik heb het nog altijd moeilijk om het te aanvaarden.
Tijd heelt alle wonden, zeggen de mensen. Dat die tijd dan maar snel daar is voor ons.
We zullen onze zoontjes nooit meer vergeten!!
Groetjes
Stefanie, Guy en Killian
Kyan en Liam onze sterretjes!
Door: sonja op 26/02/2010 @ 19:07
er zijn heel veel engeltjes of sterretjes aan de hemel
ook na 4j laat het een leegte achter
als mama en papa vergeet je dit nooit!!!!!
en vervangen kan je dit niet
xxxjes
Door: angelique op 27/02/2010 @ 16:52
Op 16 oktober 2007 ben ik ook mijn ene dochtertje verloren door tts in Leuven zelf na de laserbehandeling ik was toen 25 weken en op 31 weken ben ik dan bevallen van ons vechter Liza en ons sterretje Laisha. Wij moesten ook altijd maar horen van je hebt er toch nog ééntje maar het was en is nog steeds verschrikkelijk moeilijk om er overheen te geraken ookal heb ik nog mijn ene helft van mijn tweeling.
Hoe je draait of keert tijd heelt de wonden niet (allez voor ons niet) het doet nog altijd even veel pijn vandaag als 2 jaar geleden maar je leert leven met de pijn. Ik wens je veel sterkte ookal zal je nog veel moeilijke momenten hebben maar besef zoals we dat hier allemaal doen je bent niet de enige en wij weten welke pijn het ook is. dikke knuf
Door: lies op 08/03/2010 @ 20:09
Ik ben eind aug bevallen van een prachtige tweeling twee schatten van jongens nu een maand geleden is er mij ook eentje ontnomen ten gevolge van wiegendood.De pijn blijft even hard!!!!
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.