Timothy zou te klein zijn.
Hoi,
Het was vrijdag en ik voelde geen leven meer. Ik was al 40 weken en 5 dagen zwanger dus heb ik mijn vriend op zijn werk gebeld en die zei, "Bel de verloskunde op". Dat heb ik dan gedaan en ze stuurde me gelijk naar het ziekenhuis.
Daar aangekomen, hebben ze zijn hartje gezocht want dat was moeilijk te vinden. Toen mocht ik weer naar huis maar ik voelde mij niet lekker. Zaterdag verloor ik bloed. De verloskunde zei dat ik me niet druk moest maken.
Zondag mocht ik toch weer terug gaan om naar het hartje te laten luisteren en dan moest ik het maar tegen hen zeggen. Dus wij op zondag naar het ziekenhuis om naar het hartje te luisteren. Ze konden het weer maar moeilijk vinden, dus er werd een afspraak gemaakt om me de maandag op te nemen.
Op maandag waren we al om 8.00 uur in het ziekenhuis. Toen hebben ze mijn vliezen gebroken, ik liep al een paar weken met ontsluiting rond. Daarna hebben ze een infuus aangebracht en zeiden ze dat het kind niet groot zou zijn. Dat was nu al de 4de maal dat men dit tegen ons gezegd had. Ook in een ander ziekenhuis hadden ze immers gezegd dat het niet groot was, dus waren we al bang.
De weeën kwamen snel, ze deden heel veel pijn. Ik heb toen een prik gehad tegen de pijn. Die hielp goed. Ik vind het wel jammer dat ik niets meer van de bevalling afweet. Ik weet het pas weer toen Tim op mijn buik lag. Ik zei tegen Dirk, "Hij is te klein".
Dirk heeft toen de navelstreng doorgeknipt, waarna de baby werd gewogen. Toen zeiden ze dat hij 4.390 gram woog en 56 cm was. Hij was dus niet te klein. Ze hebben ons weken bang gemaakt door te zeggen dat hij te klein was.
Ik ben blij dat alles goed was met Tim.
P.S.: Trek je nooit wat aan als ze zeggen dat je kind te klein is. Je weet het pas zeker, als het geboren is. Daar ben ik nu ook achtergekomen.
Groetjes,
Mieneke
Reacties:
Hoi Mieneke, Trek je nooit wat aan als ze zeggen dat je kind te klein is ...... Bij ons was er eerder omgekeerd. De baby zou voldoende wegen (ongeveer 2.5 kg beweerden ze) en groot genoeg zijn. Maar toen hij geboren was woog hij slechts 1.730 kg en was hij slechts 42 cm groot. Door zijn groot hoofd (familietrekje) hadden ze zich misrekend. Gelukkig had hij een goed stel longen. Na 6 weken in de couveuse en verwarmde kamer konden we hem meenemen naar huis met een gewicht toen van 2.750 kg. Daarmee zie je dat de dokters niet alles weten... Groetjes, Doris
Door: Sandra op 04/02/2001 @ 02:25 

Mijn toekomstig dochtertje zou ook te klein zijn ik moet 8 februari bevallen ben dus ook erg benieuwd Groetjes Sandra
Door: Kathy op 28/06/2001 @ 12:54 

Ikzelf ben bevallen van een zoontje dat dysmatuur is, dwz volgroeid maar te klein voor zijn. Onze Nils woog amper 1.9 Kg en mat ca 43 cm. Hij is nu een vinnig baasje hoor, dus men moet zich zeker niet ongerust maken over zo'n dingen. Niet alle kindjes kunnen even groot zijn nietwaar?
Hallo,
Tja ze doen een poging om het goed te schatten maar ook verloskundigen en gyneacologen maken wel eens een foutje!
Mijn dochter woog bijna 8 pond en was een lekkere stevige meid!
Maar toen ik zwanger was van de tweede zeiden ze Nou dit is een flinke hoor! terwijl ik juist mijn buik veel kompacter vond en beter mee te sjouwen.
uiteindelijk is hij gewoon "op tijd"geboren met een gewicht van netaan 7 pond!
Dus je ziet het moederinstinct in onfeilbaar!
Simone

En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.





