Mijn snelle bevalling
Door Lexje op 07/01/2010 - 13:26:
Hey iedereen,
Ik wil jullie graag mijn verhaal doen over een superbevalling. Ikzelf ben ondertussen 26 jaar en 3 maand geleden bevallen van een flinke zoon.
Hoeveel angst kan je hebben om te bevallen? Heel veel! Ik was vanaf dag 1 van mijn zwangerschap al angstig aan het wachten op de bevalling. Niet te doen hoeveel schrik ik had: dat die kleine onderweg vast zou komen te zitten, ademnood zou krijgen of dat navelstreng klem zou zitten, ... Noem het maar op. Ik had alleen angstige voorstellingen van die mooiste dag van mijn leven.
Die bewuste nacht van 23 september voelde ik gedruppel toen ik in mijn bed lag te slapen. Snel even naar toilet om te kijken of alles oké was. Juist bij het toilet wc aangekomen en “liters” water die langs mijn benen naar beneden liepen. Oh, oh, water gebroken!
Snel mijn vriend wakker maken… Al duurde het even voor hij besefte dat het zover was.
Ikzelf was heel kalm… Het was 00u30 en ik had nog geen weeën?? Raar, dacht ik nog.
Maar een half uurtje later kreeg ik een raar gevoel aan mijn staartbeen. Zouden dat de weeën zijn? Even de klok in het oog houden… Om de 5 minuten al! Toch nog rustig ontbeten, de suikerbonen klaar gezet en ons hondje naar oma gebracht.
Het was al 3 uur in nacht toen we in ziekenhuis aan kwamen. De pijn was goed te doen. Het was eerder gewoon een lastig gevoel, maar zeker niet wat ik me ervan voorgesteld had.
Controle gehad en al 3 cm opening. Maar wat had ik enorm veel last van kramp aan mijn
achterwerk! Het klinkt raar en ik vond dat ook, want ik dacht echt dat een wee anders voelde… Mijn staartbeen begon echt pijn te doen. Ik had intussen al een epidurale verdoving gevraagd, maar ik moest op deze wachten wegens te druk.
Nu wou het lukken dat mijn gynaecoloog net klaar was met een andere bevalling. Hij kwam mij even checken net voor ik de epidurale zou krijgen.
Wat bleek? Al 9 cm en grote persdrang! Dus direct naar verloskwartier, de epidurale ging niet meer door!
Na 40 min hard werken, was ons zoontje daar! 5u17 Was het toen, wat een sneltempo en
wat een wonder!
Ik, die zo angstig was, heb het allemaal over me heen laten komen en superbevalling gehad! Zo trots ben ik op mijzelf dat ik iedereen zo een super bevallingsverhaal wil vertellen.
Ikzelf kijk nu al stiekem uit naar een tweede kindje… De angst is volledig verdwenen.
Groetjes,
Lexje
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
Door: Tanja (profiel) op 07/01/2010 @ 15:06 
Wat ben ik blij voor je. Ik had ook zoveel schrik en bij mij ging het helemaal niet zoals gepland. Toen dacht ik toch zeker dat ik geen kinderen meer wou. Maar nu na 7 maanden, durf ik het toch wel weer aan om nog een tweede te krijgen! En hopelijk zal het deze keer sneller gaan!
Door: Mirthe op 07/01/2010 @ 22:14
Hey,
wat fijn dat jouw bevalling zo een superervaring was. Bij mij is het eigenlijk net zo gegaan, heel snel!
Wij hadden gekozen voor een thuisbevalling en hoe dichter de dag naderde, hoe meer zelfvertrouwen ik had.
Toen het begon, konden we het eerst zelf niet geloven, 9 dagen te vroeg, en mijn buikje was nog zo klein!
Het is toen enorm snel gegaan, op amper 3u15 is ons zoontje geboren!!! Ik voelde me dan ook helemaal niet uitgeput en had nog veel energie (zoveel dat ik niets geslapen heb die nacht)
Nu ben ik in verwachting van ons tweede kindje en ik kan alleen maar zeggen dat ik al uitkijk naar de bevalling
Groetjes,
Mirthe
Door: melanie op 12/01/2010 @ 12:40
hallo,
hier ook een super snelle bevalling van Ferre. 3 weken vroeger als verwacht en de gyn had gezegt dat het nog niet voor direct was...
3 dagen erna een zeurderig gevoel in mijne buik, een beetje rugpijn , maar niks ergs. Rond 16 uur ventje gebeld; kom maar naar huis ik 'denk' dat het begonnen is... Kaat nog naar de oma gaan doen, valies nog half moeten maken en tegen 18 uur op het bevallingskwartier...
Ik doe mijn nachthemd aan, water breekt, vroedvrouw duwt op de noodbel, gyn komt verwonderd binnen en het hoofdje was al zichtbaar...
Ferre lag in mijn armen om 18.27 uur...
Super snel, mijn ventje kon het eerste uur niet geloven dat hij er al was, ongelooflijk gewoon
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.