We zijn er even tussenuit. We zijn er terug op 11/8.×

miskraam na op 9weken

  • Hallo

    Op 4februari ontdekte ik dat ik zwanger was. Ik had een grote kinderwens maar door omstandigheden wist ik dat niet direckt zwanger zou worden. Tot de test positief aanduide, natuurlijk was ik door het dolle heen. Ik werd mama, eindelijk! Uit het bloedonderzoek bleek dat ik al zo'n 5-6weken was. Een week later kreeg ik erge maagpijn zo erg dat ik s nachts toch even naar spoed ben gegaan, alles ws inorde zeiden de dokters. Maar toch om zeker te zijn moest ik s morgens even terug komen voor een echo. Ik had enorme schrik voor dat onderzoek, maar toen ik dat klein wondertje in mijn buik zag was dat al gauw vergeten, en het kon niet op, alles was inorde. Ik begon al volop plannen te maken en te dromen, die avond had ik beetje bruin verlies maar was niet echt ongerust omdat ze vertelden dat dat innestelingbloed kon zijn. Zo'n 2weken later kreeg ik opnieuw bruin verlies, steeds beetje meer tot het helder rood werd. Ik ben in volle paniek naar het ziekenhuis gereden, met toch nog de hoop te hebben dat ik men kindje niet kwijt was. Tijdens de echo zag ik ons sterretje nog steeds in buik en kon het niet vatten dat ik haar/hem kwijt was. De gynecoloog zei dat het wel spontaan zou afkomen, dat het de natuur was en daar stond ik dan. Helemaal verslagen in de gang van het ziekenhuis ben ik in tranen uitgebarsten. Ik was mijn kindje kwijt. Ik ga iedere maand een kaarsje branden, echotjes staan hier op de kast en heb een hangertje gekocht dat ik elke dag rond men hals draag. Ik zou heel graag opnieuw zwanger worden maar het lukt niet, iedere maand die teleurstelling. mensen zeggen dat je het moet loslaten, maar hoe doe je dat? Ik ga werken en momenteel is het erg druk, ik ben aan het studeren erbij om nog meer afleiding te hebben, maar men gevoel kan ik niet stop zetten, ik mis men kindje nog steeds en verlang zo naar een broertje of en zusje. Als iemand tips heeft mag je dide gerust laten weten.
    ALvast bedankt
    Groetjes
  • warme knuf meid!

    verwerk dit verlies op jullie manier en op jullie tempo...volg je gevoel...

    liefs

    mien
  • tips zijn er niet echt, gewoon blijven hopen dat het ooit wel eens zal lukken...

    we zijn met zoveel vrouwen die een of meerdere miskramen te verwerken krijgen en het is alles behalve plezant, want op het moment dat jij treurt om je kindje dat er niet meer is, word iedereen om je heen precies wel zwanger.

    Ze zeggen inderdaad altijd dat je het moet loslaten, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan, eenmaal je wil beginnen aan kinderen en je stopt met de pil dan wil je gewoon de maand nadien al zwanger zijn.

    Ik heb 2 miskramen gehad, mijn eerste op 10 weken, enorm emotioneel pijnlijk,want ik dacht niet dat een miskraam mij ging overkomen, mijn tweede 3 maand later op 6 weken. en toen 2 maand later was ik terug zwanger, en dan zit je daar met de hopelijk derde keer goede keer, t'is gelukkige wel een goeie keer geworden, en nu heb ik een schat van een dochtertje, maar als ik terug denk aan de emotionele pijn tijdens en na de miskramen, dan doet het nog steeds een beetje pijn...

    Je leven gaat verder, hopelijk word je snel terug zwanger...

    alvast veel sterkte!!!
  • Evi; eerst en vooral wil ik je een dikke knuffel geven want ik weet perfect hoe je je voelt. Heb zelf een curretage laten doen op 9 weken en een spontane miskraam gehad op 6,5 weken. Ik besefte toen ook dat het gewoon de natuur was maar toch voelde ik me leeg en net of ik gefaald had.

    Heb er heel goede gesprekken over gehad met mijn huisdokter die zelf ook een miskraam heeft gehad. Zij vertelde me toen dat dat gevoel pas weggaat vanaf het moment dat je terug nieuw leven in je hebt groeien. Iedereen probeert je goede raad te geven maar ik kan beamen dat het gevoel om terug zwanger te zijn mij pas de mogelijkheid gaf om alles te vergeten.

    Het was nu eerlijk gezegd deze keer niet de bedoeling dat ik zo snel zwanger werd. Had net nieuwe functie op het werk aangenomen en we hadden afgesproken om het een tijdje 'on hold' te zetten en toen was her weer prijs. Ik hoop voor je dat je snel terug zwanger mag worden en ik spreek uit ervaring dat "zet het even uit je hoofd" niet zomaar gaat wanneer je al een keer zwanger bent geweest.
  • evi zoals iedereen hieronder schrijft, je moet dit op je eigen tempo verwerken. Onze eerste miskraam heeft mij maanden geduurd eer ik erover was. ik dacht ook dat het mij niet meer zou overkomen. Een dik jaar later kreeg ik een tweede. Ik was toch echt zoooo teleurgesteld dat we zoiets hadden van 'laat het gewoon'. De maand erna was is zwanger van mijn eerste.
    Tussen haar en dit kindje heb ik nog een miskraam gehad...

    Ik zou zeggen het word er makkelijker op, maar dat is niet, je verliest altijd een kindje.

    Neem rustig jullie tijd en idd probeer er niet te veel aan te denken...bij ons is het op de maanden dat we niet rekenende gelukt!

    xxx
    lysi
  • Ik vorig jaar in mei een miskraam gehad op 8 weken na reeds meer dan 2 jaar te hebben geprobeerd! Echt een grote teleurstelling en immens verdriet.

    Uiteindelijk heb ik dit nog vrij snel kunnen verwerken door de steun van mijn vriend (ook je partner is een kindje kwijt...vergeet dat niet) en familie.

    Maar ieder verwerkt het op zijn tempo! Probeer het net NIET te vergeten of er je over te zetten, want anders zal je nadien nog een klap krijgen!
    Verwerk het hier en nu en doe er zo lang over als jij nodig hebt!

    Veel sterkte!
  • Bij mij is het ondertussen al een hele tijd geleden dat ik een spontaan miskraam kreeg, ook eerst bruinverlies dan bloedverlies met krampen en spontaan afgekomen vruchtje, we waren er kapot van, na 2 jaar waren we dan zwanger en mocht het niet blijven duren, ondertussen heeft het geluk ons wel toegelachen en hebben we drie leuke kindjes, maar die miskraam vergeet ik niet, de pijn is er niet meer, maar toch....
    Verwerk het op jouw manier, maar het is echt niet makkelijk, dikke knuffel nog en hopelijk mag het geluk ook naar jullie komen.
Reageer

Aanmelden

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld