Tja, ik snap je vrienden wel hoor. Net of je je vrienden gebruikt om de doopsuiker te kunnen betalen.

Nieke,

Ergens kan ik hen wel begrijpen. Dit is nog maar eens hét voorbeeld van verkeerd gebruik van facebook.
Zo'n zaken zet je niet op facebook, al was het maar omdat sommige zaken gewoon verkeerd geïnterpreteerd kunnen worden. Immers, een geschreven tekst kan altijd anders geïnterpreteerd worden dan een gesproken woord... want bij dat woord hoort intonatie, een blik, een houding... die je niet kan lezen bij een geschreven woord.

Als het om mij ging, dan had ik waarschijnlijk dat facebook bericht ook op een andere manier gelezen dan dat het bedoeld was.

Verder, als er kindjes komen heb je toch altijd extra budget voorzien? Doopsuiker is toch niet zo duur, dat het niet meer mee kan betaald worden?

Blijkbaar is het in sommige regio's de traditie dat meter en peter de doopsuiker betalen. Dat is hier helemaal de gewoonte niet, dus ik vind het maar een rare traditie.
Ik zou het zelfs niet aangenomen hebben.
Dan had ik liever dat doopsuiker betaald werd door ons, en dat meter en peter iets meer gaven aan ons kindje.
Trouwens, ik woon in Limburg, maar ben van Oost Vlaanderen. En ik heb nooit eerder gehoord van doopsuiker dat betaald wordt door meter en peter. Dus 't is niet dat het streekgebonden is.

Ik vind het bijzonder jammer, dat meter en peterschap (en daarbij ook een vriendschap) op de helling staat om een puur financiële kwestie. Ik stel me dan ook vragen bij de hechte band van de vriendschap, als dergelijke dingen niet meer bespreekbaar zijn.

Dat Facebookberichtje klonk als een verwijt aan het adres van diegenen die uiteindelijk blijkbaar de kosten te hoog vonden. Je kan het anders bedoeld hebben, het is verkeerd overgekomen.

Als ik jou was, zou ik toch nog eens met die mensen gaan praten. ECHTE vrienden zetten zich hier over heen.
Ik begrijp dat jij je in de steek gelaten voelt, ik begrijp dat zij zich aangevallen voelen.

Nieke ik vind het erg voor je maar vrees toch dat je het een beetje zelf hebt gezocht. Toen ik meter en peter vroeg ging ik er niet vanuit dat ik mooie cadeautjes zou krijgen ofzo, gewoon een meter en peter die er altijd zullen zijn voor het kindje als dat nodig is.
Bij ons was het omgekeerd en zeiden de meter en peter dat zij het doopsuiker wouden betalen, daar was ik heel blij mee natuurlijk maar ik zou het zelf nooit vragen of er vanuit gaan.
Ze hadden het mss beter van in het begin gezegd dat ze de doopsuiker niet wouden betalen maar ze kunnen toch een reden hebben? Mss hebben ze zelf enkele tegenslagen gehad en dan moeten zij zich toch niet in de schulden steken voor een ander kindje?
Ik vind het vooral heel ongepast dat je zoiets op facebook zet... het komt in mijn ogen heel kinderachtig tegen en zo wil opeens iedereen weten wat er gaande is. Die mensen hebben mss wel een heel goede reden hé, als ik meter zou zijn en dat opeens niet meer zou willen/kunnen betalen zou ik ook afhaken als de moeder in spé daar een probleem van maakt. Het gaat toch niet om geld?
Je zegt dat zij een probleem zouden hebben als je hen nu tegenkomt, wel als ik hen was zou ik juist dat over u denken. Ik snap echt niet dat mensen zoiets tussen hun vriendschap laten komen.

doopsuiker betalen of niet betalen, als je zo laat beslist om toch géén meter en peter te zijn, wil dit volgens mij alleen maar zeggen dat er niet voor de volle 100% achterstonden, en zijn het nu vrienden of familie ,zo laat blaas je zoiets toch niet af.

hallo,
Ik kan ook best begrijpen dat je boos bent omdat het op het laatste minuut gebeurt,zou dat persoonlijk ook zijn.
Vind da meter en peterschap eigenlijk een groot gedoe.
Wij laten ons kindje niet dopen dus hebben eigenlijk niet echt meter en peter gevraagd.
Hebben wel mijn schoonzus zo een beetje gevraagd om een verwentante te worden(Woord bedoelt geen financiele bijstand ofzo maar ze zal wel op het geboortekaartje staan als verwentante ).
De reden hiervoor is omdat ik geen contact heb met mijn dichte familie en omdat ik niet getrouwd ben is mijn vriend bang dat als er iets zou gebeuren met ons,mijn kindje naar mijn familie zou gaan en wij willen liever naar mijn schoonzus. Dit laten we ook zo schrijven bij de notaris.
Ik verwacht niks van niemand,vind het raar dat het om geld kapot zou moeten gaan.
Ik dacht dat meter en peter er voor je zijn als er iets zou gebeuren met je ouders?? of zie ik dat verkeerd??

@ nieke



hoe gaat het nu met je ?

Hey dames,

Bedankt voor jullie eerlijke reacties...
Uiteindelijk zal ik het inderdaad wel een beetje zelf gezocht hebben, door die uitspraak via Facebook te doen; maar ik blijf dat geen gegronde reden vinden om zo'n belangrijke beslissing op te baseren.
Zij blijven ondertussen bij hun standpunt: omdat ze geen 100% meer achter het meter- en peterschap staan, willen ze het gewoon helemaal niet meer doen.
Mijn man heeft ondertussen een nieuwe kandidaat voor het peterschap, omdat hij van in het begin enorm getwijfeld heeft tussen twee mensen. Hij gaat het nu vragen aan die tweede persoon, waarvan ik van in het begin eigenlijk liever gezien had dat hij de eerste keuze zou geweest zijn... Daar ben ik dus gerust in, ons kindje zal alvast een goeie peter hebben.
Het meterschap ligt anders: ik heb geen flauw idee aan wie ik het zou moeten vragen!! Zowel in de familie, als tussen de vrienden, zie ik geen geschikte kandidates, misschien ook omdat ik nu waarschijnlijk extra kritisch geworden ben...
Heb me voorlopig voorgenomen dat er geen meter op het geboortekaartje komt, dan moet ik er nu mijn kop niet over breken. Misschien komt er na de geboorte nog een kandidate op de proppen waar ik eerder nog niet aan gedacht had, of blijkt de situatie toch niet onoplosbaar...

Hoi K'tje,
Dat is inderdaad een alternatief dat ik achter de hand hou, een tweede peter in plaats van een meter...
Maar omdat we een meisje verwachten, zou ik toch liefst ook een meter hebben: ik vind het belangrijk dat mijn dochtertje voldoende vrouwelijke rolmodellen in haar leven zal hebben ook; en daar had ik graag een meter bij gezien...

Hoi,

Ja een niet zo'n al te leuke situatie voor je ...

Je hoort maar al te vaak dat er hier en daar miserie voorkomt wanneer je iemand als meter/peter kiest ...

Bij ons begon het al toen we de toekomstige peter gingen vragen of hij peter wou worden. Al direct een rare reactie, maar uiteindelijk heeft hij toch ja gezegd.
Tweede twistpuntje was de doopdag van ons kindje zelf. Dit lag al maanden vast, nl de viering van onze huwelijksverjaardag ... Gezien de peter toen liet weten dat hij op reis was (geen zakenreis maar gewoon een uitje voor 3 dagen), was voor mij de maat vol en heb ik mijn broer als peter gevraagd. Natuurlijk vond hij het eerst raar dat ik hem als tweede keus nam enzovoort. Dus daarover hebben we rechtuit gebabbeld.

Na veel gebabbel en geruzie heeft mijn dochtertje uiteindelijk 1 meter en 2 peters ....

Met peter 1 hebben we al veel gezever gehad.
Met peter 2 (mijn broer) en haar meter : nooit geen problemen. Zowel peter 2 als meter wilden direct de doopsuiker te zamen helpen uitkiezen en betalen, maar mijn ventje en ikzelf hebben dat te zamen gedaan. De meter heeft toen oa een volledige maxicosi mura full option betaald en peter 2 heeft oa een tripp trapp, babycook, ... gekocht.
De meter heeft ook een rekening voor ons dochtertje geopend. Dit heeft ze natuurlijk "vrijwillig" gedaan hoor ....
En bij peter 2 staat ze in 't testament.

Van peter 1 verwacht ik niet veel, maar ik hoop met de tijd dat hij toch meer interesse in haar zal tonen en surtoe qua warmte, liefde, geborgenheid en niet zozeer qua mooie cadeau's geven ...., maar ik ben realistisch en heb niet al te veel verwachtingen.
Ik probeer dus om mijn dochtertje een "warm thuis" te bieden en probeer dit samen met mijn ventje te realiseren en binnenkort door haar een brusje te schenken ...

Ik heb zo toch ook de indruk dat bij velen de waarde achter het meter -en peterschap uit het ook verloren wordt. Hoe vaak ik al niet gelezen heb dat ouders teleurgesteld zijn in meter/peter/oma/opa omdat die te weinig gegeven hebben bij geboortes, verjaardagen, communies, bruiloften, ...

Eerlijk gezegd, waar draait het allemaal om?

Ik koos een meter en peter, omdat ik wil dat mijn zoon goede rolmodellen hebben...
Mensen waarvan ik weet dat ze hem graag zien, en tijd met hem willen doorbrengen.
Dat vind ik véél belangrijker dan een cadeau of geld.

De meter van Stan geeft véél... té veel. Soms voel ik me écht ongemakkelijk bij al dat cadeaugeweld. Dit weekend kwam ze langs. Ze had 3 T-shirten, 1 hemd, een trui, 2 broeken en een autootje mee voor Stan. En die kleren zijn NIET goedkoop, want ze koopt altijd merken.
Dat hoeft allemaal niet! Ik zeg dat ook altijd.
Maar ze zegt dat ik haar niet moet bedanken... ze koopt het immers voor Stan.. niet voor mij.
Het is gelukkig niet dat soort meter dat alleen maar koopt.. Ze steekt enorm veel tijd in Stan... En hij ziet haar heel graag. Niet omwille van de cadeautjes, maar omwille van het spelen, de aandacht, tijd met haar doorbrengen, knuffelen, ...

Mijn broer is jonger.. hij kocht voor Stan een cadeautje van 25 euro voor Nieuwjaar. Dat is nét zo goed als die cadeaus van 100-150 euro die hij van z'n meter krijgt.
Waarom? Omdat mijn broer ook energie steekt in Stan... ze hebben een goede band.
En DAAR draait het om.

Van mijn schoonmoeder krijgt stan nooit wat, maar hij is wel heel graag bij haar..
Van mijn moeder krijgt hij ook meer, maar dat doet er niet toe, want hij is ook graag bij haar...


het gaat er om wat mensen je kind kunnen bijbrengen, hoeveel tijd ze er willen insteken.
Dat vertaalt zich niet in cadeautjes...
Gewoon 'graag zien' is voor mij meer dan voldoende!

Bovendien zou ik niet willen dat Stan in het testament van iemand anders dan het onze zou opgenomen worden.. Want mensen zetten beter hun eigen kinderen in hun testament...
Ik zou me er absoluut niet gemakkelijk bij voelen...