< Publiciteit >

Zwanger-app

Chauffage Verzelen

Kind & Gezin

VLOV

Home » Forumoverzicht » Archief » Soms gaat het mis... » Buitenbaarmoederlijke zwangerschap op 1Moederdag 2010

Vorige reacties:
< vorige pagina
volgende pagina >
[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau][Zoeken]

[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
9Maand-Forum » Archief » Soms gaat het mis...
Buitenbaarmoederlijke zwangerschap op 1Moederdag 2010
05/06/2010 @ 06:07
sylvie


Online Status Bekijk profiel Stuur bericht
hoikes,

hier ook een bbz gehad met spoedoperatie en weghalen van rechtereileider, wij moesten 6 maand wachten om opnieuw zwanger te worden, en 6 maand later, na 1 maand een positieve test

dus het kan zeker en ook heel snel, ik had heel veel schrik heel moeilijk zwanger te gaan worden, maar die schrik was nergens voor nodig.

nu zijn we paar jaar verder en wilden we opnieuw een kleintje, ook direct na 1 maand prijs (zie banner )

wel was het schrikken toen ik naar de gyn ging..niks te zien
ik dacht ' nee, nu begint het opnieuw ' maar 2 weekjes later een mooi vruchtje en een kloppend hartje te zien, wat een opluchting !

lichamelijk herstellen duurde maar een 2 weken, in men hoofdje was dat langer..

je blijft daar altijd aan denken, en zeker als je opnieuw zwanger bent,
maar mijn gyn vertelde me na men operatie dit " je verkleint mss de kans op zwangerschap, maar éénmaal zwanger verdubbel je de kans naar een goede zwangerschap "

dus dat is ook fijn om te horen , niet?

Groetjes

Link naar deze reactie
07/06/2010 @ 18:11
sarah

Online Status Stuur bericht
uiteindelijk geopereerd van een bbz
hey dames na lang afwachten en pijn bestrijding ben ik dan toch uiteindelijk zaterdag middag met spoed geopereerd. kon echt niet meer van de pijn en was dan langs spoed gereden om half 9 smorgens zat ik in de wachtzaal geen kat te zien na mij 2 zwanger vrouwen die voor mij binnen mochten omdat ze gewoon een half uurtje aan de monitor moesten daar zat ik dan en kon niet meer van de pijn half 11 eindelijk ik mocht mee met de verpleester. mocht mij uitdoen en al op de stoel gaan zitten en heeft ze bloed geprikt. na 10 minuten kwam de assistent dan kijken ze hebben dan een echo gedaan en keek heel raar op. ze zei ik ga het even met de dokter bespreken maar waarschijnlijk zal het een kijkoperatie worden. en ik mocht mij aankleden en even in de wachtkamer gaan zitten. ik zat nog niet op mijn stoel of daar waren ze al met 3 verpleesters en mijn bed moest mij uitdoen een kleed aantrekken infuus prikken in mijn bed liggen en werd onmiddelijk naar de ok gereden. want die waren ondertussen op de hoogte en mocht meteen de operatie tafel op. om kwart na 2 werd ik wakker en mocht ik naar mijn kamer. een 2 tal uurtjes later kwam de assisent er zat bloed in mijn buik en de rechter eileider was gescheurd en dus hebben ze die verwijderd. ik zou wel geen verminderde kans op zwangerschap hebben. dus kan perfect normaal zwanger geraken volgens haar. allemaal goed en wel maar heb ik er daarom nog 3 weken mee moeten lopen ze wisten het toch dat het een bbz was voor hetzelfde geld was mijn eilleider wel gespaard gebleven.
ook heb ik nu zo pijn aan mijn schouders doet eigelijk meer pijn de de buik zelf (heeft er iemand dat ook al gehad na zo een bbz operatie?) en begin ik nu te vloeien dat zou kunnen had de assistent gezegt maar ik vloei eigelijk juist alleen als ik recht sta van de zetel of toilet is dit normaaL?
dit was dus mijn verhaal dus iemand met raad of ervaring altijd welkom

Link naar deze reactie
07/06/2010 @ 19:29
Laurence

Online Status Stuur bericht
Zoals je op de vorige pagina kan lezen ben ik niet geopereerd, maar behandeld met methotrexaat injecties. Toen het vruchtje (of wat ik toch denk dat het vruchtje was) afgekomen is, heb ik ook nog een dag of 8 gevloeid. Inderdaad raar, maar wanneer ik 's nachts in bed lag, bloedde ik bijna niet, maar van zodra ik recht stond, voelde ik het als het ware stromen..

Wat die schouderpijn betreft, zelf heb ik die niet gehad, maar het schijnt wel een heep typisch kenmerk te zijn van een bbz, omdat het bloed in je buik en wss ook de nasleep van de operatie (littekenweefsel of de wonde die aan het genezen is) drukt op een zenuw die in verbinding staat met de schouder. Absoluut normaal volgens mijn gyn.

Ik hoop dat je spoedig herstelt, zodat je het kan beginnen verwerken!

Mag ik je vragen waarom ze zolang gewacht hebben?

xxx
Laurence

Link naar deze reactie
07/06/2010 @ 20:02
sarah

Online Status Stuur bericht
buitenbaarmoedelijke zwangerschap
hey laurence

mijn eigen gyn was ook al die tijd op verlof en heb een vervanging gehad die mij altijd aan het lijntje hield vond ik. en als ik iemand anders wou voor een opinie zeiden ze dat er niemands anders beschikbaar was. die assisent van de zaterdag vond ik dan wel rechtuit en eerlijk en ging direct over tot geen woorden maar daden. nu wil ik binnen een 2 weken ofzo eens op controle gaan bij mijn eigen gyn en vertel hem eens mijn verhaal eens kijken wat hij ervan zegt natuurlijk. want alle echo's steken in mijn dossier. volgens de assisent van de zaterdag moest ik ook maar 1 keer mijn mensrtuatie afwachten omdat alles nu clean en zuiver is maar moest het wel eerst emotioneel aankunnen. maar het zou geen probleem zijn x

Link naar deze reactie
09/06/2010 @ 08:51
Luna


Online Status Bekijk profiel
@Sylvie...wat ben ik blij om jouw verhaal te lezen, sorry niet van de bbz maar ik begrijp je dus volledig...wel dat je 2x snel zwanger bent geworden!!
Mijn grootste angst is ook dat het niet meer lukt, zo erg dat ik er van droom...eergisteren was ik bevallen van een 2de meisje en ze noemde LYNN, met naam en alles he!!! En afgelopen nacht vertelde de gynaecoloog me dat mijn vriend geen actie zaad meer had en ik van hem niet zwanger kon geraken...???!!!!
Normaal krijg ik volgende week mijn regels (had vorige week pos. ovu-test) en dan weer enkele weken later gaan wij er volledig voor...

@Sarah, de pijn die je hebt in middenrif en schouders is van het koolzuurgas waar ze je buik mee hebben opgeblazen tijdens de operatie...het stijgt naar boven en probeert weg te geraken maar zit als het ware vast. Daar had ik de dagen na de operatie nog het meeste last van, de 2de dag voelde het zelfs net of ik niet kon ademen van de pijn...gelukkig kreeg ik toen straffere pijnstillers.
Ik hoop dat je vlug herstelt...uiteindelijk heb ik 3 weken nodig gehad om te herstellen en mentaal gaat het bij mij wel, enkel de angst om niet meer zwanger te worden.
Oh ja, ik heb ongeveer een week gevloeid...iets langer denk ik.

Link naar deze reactie
11/06/2010 @ 20:03
carla


Online Status Bekijk profiel Stuur bericht
@ sarah
Ik lees nu pas je verhaal en ik voel met je mee. Na mijn operatie voor bbz had ik ook zo'n schouderpijn en dat komt door de lucht die ze in je buikholte laten om de organen beter te kunnen zien tijdens de operatie, bij mij werd de pijn erger als ik ging liggen en omdat ik me daar zorgen over maakte heb ik dat gevraagd aan mijn huisarts.
Naar het schijnt wordt je buik opgeblazen bij een kijkoperatie om beter aan alles te kunnen.
Ik hoop voor jou dat je je snel weer beter voelt en wens je veel sterkte

Link naar deze reactie
11/06/2010 @ 20:05
carla


Online Status Bekijk profiel Stuur bericht
zal beter moeten kijken denk ik, want ik zie net dat Luna je al antwoord gegeven had ... :)

Link naar deze reactie
13/06/2010 @ 08:55
Luna


Online Status Bekijk profiel
@Carla, hoe meer informatie hoe beter he ;-)

Ik ben heel blij, ben mijn regels aan het krijgen...na 5 weken dus.
Wil zeggen dat we binnen enkele weken weer een poging doen voor een beebje...hoop echt nog zwanger te kunnen geraken!!!

Hoe is het met jullie? Het herstel...mentaal...ik hoop dat iedereen het een plaatsje kan geven.

Link naar deze reactie
28/06/2010 @ 11:28
Laurence

Online Status Stuur bericht
Ondertussen staat mijn HCG waarde op 29.. we zijn er bijna.

Uiteindelijk staat mijn hoofd nu niet meer direct op een volgende zwangerschap. Ik ben van plan eerst van de zomer te genieten en dan zien we wel verder in het najaar.

Veel succes voor zij die zwanger willen worden, niet teveel piekeren zou ik zeggen!

Groetjes,

Laurence

Link naar deze reactie
28/06/2010 @ 23:00
Luna


Online Status Bekijk profiel
@Laurence, wow een lange weg die je hebt moeten afleggen...hopelijk kan je het nu een plaatsje geven en van je afzetten,
Geniet van de mooie zomerdagen en je merkt vanzelf wel wanneer je er weer klaar voor bent.

Bij mij is het een beetje een obsessie geworden, deze weer ben ik vruchtbaar, denk in het weekend...ben met ovu-testen bezig. MAAR mijn vriendje is heel veel weg deze week, nu voor het werk tot woensdag en vrijdag naar NL (wij wonen in Belgie, hij is NL-er) voor het WK...ik helemaal in paniek want het moest maar eens D-day zijn...ja geen goed idee om een man zo te pushen he ;-))
Anyway, we zien wel wat het ons brengt...is het nu niet dan hopelijk een andere keer, ben wat paniekerig denk ik omdat die ene eileider weg is en de kansen verleind...maar we blijven positief!

Link naar deze reactie
06/07/2010 @ 16:24
Laurence

Online Status Stuur bericht
Ik kom hier nog even mijn gal spuwen..

Deze morgen heb ik opnieuw bloed laten nemen. Mijn HCG waarde is nu 12. Vorige week was die 14. Verdomme. Ik ben het zo beu, ik ga nu al 11 weken aan een stuk elke dinsdag voor een bloedafname. En het gaat zoooo godvergeten traag! 'Blijven opvolgen, juffrouw'.

Ik wil dit hoofdstuk gewoon afsluiten.

Was trouwens verboden seks te hebben zolang de HCG waarde niet onder de 2 stond, wegens kans op bloedingen. Wel, daar veeg ik ook al enkele weken mijn broek aan zenne.

Ondertussen ook al 4 jaar elke 6 maand een uitstrijkje wegens geprikkelde baarmoederhalscellen (HPV virus) met kans op baarmoederhalskanker. En geen verandering, geen klaring van het virus, geen verergering ook niet. 'Blijven opvolgen, juffrouw'.

Rotlichaam van me, waarom werk je niet zoals het hoort?

Laurence

Link naar deze reactie
08/07/2010 @ 07:46
Luna


Online Status Bekijk profiel
@Laurence, wat erg voor je...je hebt alle reden om je gal te spuwen, doe maar lekker hoor!!!!
Ik hoop voor je dat de hcg heel snel weer op 0 komt te staan...11, hoe lang schatten ze dat het nog gaat duren? of daar gaan ze waarschijnlijk geen tijd op plakken.
Hou je goed, probeer toch positief te blijven...ik wens je heel veel sterkte

Link naar deze reactie
29/07/2010 @ 16:35
Julia

Online Status Bekijk profiel
Dag Luna, mijn verhaal is niet zo optimistisch. Maar bij mij is wat anders ik heb nog geen kindjes.
19 januari 2010 had ik in de nacht een pijnaanval gehad, zo hevig dat ik het amper kon verdragen. De pijn was al bekend. Toen ik 15 jaar was, had ik een ontsteking in mijn linker eierstok. Mijn eierstok was enorm vergroot, maar het kon gered worden met pillen en spuiten. Dus ik dacht dat ik weer een ontsteking had. Alhoewel ik geen pil niet meer nam, dacht ik niet aan de zwangerschap. Ik had mijn normale laatste regels op 18 november dan op 18 december had ik ook bloedverlies, niet zo hevig als altijd en niet zo lang als altijd, maar toch regels, 15 januari was ik weer ongesteld. Dus ik belde naar de gin om snel een afsprak te maken. Volgende dag mocht ik al komen. Ze hebben bloed geprikt en zwanger. Wat waren wij blij. We zijn al acht jaar getrouwd en uiteindelijk kon ook ons gezin compleet zijn. De eierstok was goed, de linker en de rechter. Vanwaar die pijn was vorige nacht , kon de gin niet uitleggen. Eerst dacht hij dat het EUG was, maar het enigste wat ik moest doen is ............springen en zeggen of ik pijn voel. Ik sprong en ik voelde niks. Hij heeft echo uitgevoerd en ik hoorde al PROFICIAT. Ik zie al een embryo, het zit in de baarmoeder en het is 5,2 mm groot. De eerst echofoto was al in mijn handen. De volgende afsprak was binnen 3 weken. Na 2 dagen na mijn bezoek had ik al veel pijn in mijn onderbuik ( linker kant) .Ik belde naar de dokter, hij zei dat het normaal was ,dat zijn de eerste 3 maanden, zo moet het zijn. De ene vrouw heeft meer last dan de andere. En dan begon al die miserie: de volgende dag koorts 39 , ik moest overgeven, had diarree, ik had zo veel spierpijn in mijn schouders dat ik niet in slaap kon vallen. Zo toestand had ik 3 dagen, ik belde weer naar de doctor, hij zei dat het een buikgriep was, er zijn nu veel mensen die buikgriep hebben. Ik dacht misschien heeft hij gelijk ; want ik heb tonijnsalade gegeten, en die was misschien niet zo vers.Voor alle zekerheid wou ik toch de gin zien want mij bloeddruk begon goed dalen van 14 naar 11 , van 10 naar 6 onderste plus had ik nog veel klachten bij plassen, ik moest schreeuwen als ik moest plassen. Ik heb naar zijn privépraktijk gebeld, en de secretaresse zei, dat ik zaterdag kon gewoon naar Klina komen, daar zal ik de dokter zien om 10 uur. Volgende dag zaterdag was ik al in Klina, alles was donker in mijn ogen, ik dacht dat ik zou vallen , alles draaide rond, en elke stap was voor mij te veel. Mijn buik was als opgeblazen ballon, gevuld met water, bij elke stap deed het pijn. Ik was niet bleek , nee, ik was groen . En wat denk je? Was die dokter daar om 10 uur , nee natuurlijk. Ik heb met een assistente gesproken. Ze zei, alles is normaal, mevrouw, er zijn ook vrouwen die zon lage bloeddruk hebben , daarom vallen zo vaak zwangere vrouwen flauw. Ze heeft geen echo gedaan, het was niet nodig volgens haar, ze heeft wel urine genomen voor te testen en stuurde mij gewoon naar huis. Binnen de 3 dagen begon alles opnieuw. Weer diarree, braken, koorts. Er waren nachten dat ik de hele tijd in de badkamer op de grond lag, ik kon gewoon niet rechtstaan. Toen begon mijn man een huisdokter zoeken, want we zijn verhuisd en mijn vaste huisdokter werkt allen in Antwerpen. Ik bel naar hem en zijn antwoord was :" Ik werk alleen in Antwerpen, zoek een huisdokter in jouw regio. Mijn man belde naar de andere dokters maar hun antwoord was " We nemen geen nieuw patiënten aan, bel naar jouw vaste dokter`. Ik dacht dat ik zot zou worden. Ik kon dat pijn niet meer verdragen. Ik was 7 kg vermagerd , en 4 dagen kon gewoon niks binnen krijgen. Uiteindelijk kon hij er een vinden die woensdag om 20 uur naar mij wou komen. Toen hij op mijn buik drukte, dacht ik dat ik tot plafon zou springen.Hij zei: "ik denk dat het een dreigende miskraam is. " Hij stuurde mijn naar spoed . Ze hebben echo gedaan, en de doctor zei, ik zie geen embryo in de baarmoeder, maar ik zie veel vocht, en vocht dat is bloed, je hebt inwendige bloeding. Je moet dringend geopereerd worden. Ik was zo bang, ik ben nog nooit vroeger geopereerd geweest. Ik heb toen nog gegeten, dus onder de narcose kon ik braken en verslikken. Maar ze zeide dat ze geen tijd hadden.Toen ging alles heel snel. Ik was via spoed naar OK gebracht en ik was om 22 uur geopereerd in mijn sokken en juwelen, ze hadden geen tijd om zelfs uitleggen welke risico's zo kijkoperatie mee bracht . Ik heb al narcose gekregen en dan begonnen ze te vragen welke bloedgroep ik had. Ik kon al moeilijk iets verstaan , maar ik zei nog AB + en dan was ik al in slaap gevallen. Ik was wakker om 24 uur. Het was zwangerschap buiten de baarmoeder. De embryo zat naast de eierstok in de eileider. Die begon te groeien , en de eileider was gesprongen, zo begon de inwendige bloeding. Dat verklaart die hevige pijn die ik op 19 januari had. In mijn buik zat meer dan 2 liter bloed. ze hebben de embryo en de eileider verwijderd. Als ik nog een dag zou wachten , dan zou ik flauw vallen en in de coma belanden. Wat mij zo kwaad maakt, dat ik op zaterdag in Klina ben geweest, en niemand luistert naar mij, ze onderzoeken niet, ze sturen gewoon naar huis en dan 3 dagen later ben ik met de spoed geopereerd. Het was een heel moeilijk periode, het verlies van een kind, de eileider en .......mijn man, wat ik nooit had verwacht. Toen ik was geopereerd ging hij gewoon naar huis om te slapen, want hij wist niet hoe lang het zou duren, en ze hebben tegen hem gezegd dat als het zo ver is, bellen we, hij ging gewoon naar huis om te slapen, terwijl ik op de operatietafel lag, want hij moest volgende dag gaan werken en hij moest opstaan om 5 uur s morgens. Ik was wakker al om 24 uur, hij kon al van 00.30 tot 5.00 slapen. Is dat niet genoeg, dat is niet veel , maar je kan toch een keer op jouw tanden bijten. Dat vergeef ik hem nooit. En dan groeide we uit mekaar, ik dacht zelfs over de scheiding. Hij wist niet dat het zo gevoelig voor mij lag, uiteindelijk is toch goed tussen ons gekomen.Naar een maand had ik al mijn regels. Ik heb ondertussen andere gin. , die toen in de nacht een operatie heeft uitgevoerd. In april heeft hij een andere eileider gecontroleerd, hij was goed. Alle hoop was voor de enigste rechte eileider. Na 6 maanden was ik weer zwanger.29 mei waren mijn laatste regels. Dus ik ging al op 9 juli bloed prikken. Het was positief , de waarde was 178. Het is gelukt, dachten we. Binnen de 3 dagen de waarde was gestegen tot 568 , de secretaresse zei, dat deze keer goed is, de waarde stijgt, het is niet buiten de baarmoeder. Voor de zekerheid ging ik nog een keer bloed geven binnen 3 dagen 906. De eerste echo was vorige dinsdag, het was nog niks te zien. Gisteren was weer een echo om 22 uur, en weer niks te zien. De waarde stijgt tot 1920 en het is weer buiten de baarmoeder. Als de waarde kleiner is dan 2000 kan nog een spuit helpen, was de antwoord anders weer een operatie. Dus ik ging snel naar de spoed om 23 uur, om waarde te weten, de warde was 1920 bijna 2000. Dus ik vroeg al meteen naar de spuit. Maar het is niet zo evident, het moet voorbereid zijn, (jouw gewicht plus lengte). En ze sturen mij weer naar huis. Dan was die nationale feestdag, de labo is gesloten, ik mocht pas volgende dag komen om 11 uur voor een spuit. Maandag moest ik weer bloed geven, en mijn waarde stijgt in plaats van dalen, van 1920 na 2880 , dus weer een spuit. Vandaag moest ik weer bloed geven, het is gedaald, naar 1780. Ik heb nog eerste EUG niet echt verwerkt, en nu is al tweede EUG. Dus de ene eileider is al weggenomen de andere is ook niet goed. En ik heb al zon mooie kinderkamer begon te schilderen. Het enigste hoop voor mij is nog ivf. Maar omdat ik die chemo spuit heb gekregen MXT mag ik pas binnen 3 maanden beginnen, we hebben vandaag een beslissing genomen en ik zal vandaag nog een afspraak maken voor IVF voor november. Dus, het komt niet altijd als verwacht, ik dacht deze keer moest goed zijn, het kan toch niet , maar ja, niks aan te doen...
Groeten Julia

Link naar deze reactie
04/08/2010 @ 21:24
Luna


Online Status Bekijk profiel
Hey Julia,
Wat een verhaal, ik ben er helemaal stil van geworden... als je 1 buitenbaarmoederlijke zwangerschap hebt gehad, dan is je grootste angst om het weer te krijgen (en zeker als je zo hebt afgezien als jij)...en jij krijgt het dan ook nog een 2de keer!
Zeg, en hoe erg dat je door de dokters van het kastje naar de muur werd gestuurd...als je je nog eens heel erg slecht voelt, rij gewoon rechtstreeks naar 't spoed, dat doe ik ook...daar word je meteen geholpen en hebben ze het juiste materiaal en de juiste dokters aanwezig.
Maar daar ben je nu vet mee he...ik voel enorm met je mee, ik hoop heel erg dat je deze ellende een plaatsje gaat kunnen geven en dat je in november geholpen kan worden met IVF. Laat je lichaam nu maar rusten en genezen...niet alleen je lichaam, maar ook jijzelf moet aansterken, mentaal.
Ik wens je heel veel, ontzettend veel sterkte toe...

Link naar deze reactie
21/08/2010 @ 09:58
Cindyke1984

Online Status Bekijk profiel
Hallo iedereen,

Graag wou ik mijn verhaal hier even kwijt.
1,5 week geleden kwamen mijn regels niet door en teste ik positief.
Wij natuurlijk dolgelukkig en onmiddellijk naar de huisarts voor een bloedtest voor bevestiging.
Deze was ook positief met een waarde van 250 hcg.
2 dagen later had ik bruinverlies met een zwaar ongi-gevoel.
Naar de spoed gereden en daar vertelde een gyn mij dat mijn waarde nog steeds op 250 stond en dat ik een miskraam ging doen en dat ik maar moest afwachten tot mijn regels gingen doorbreken.
Het had geen zin een echo te doen vertelde ze omdat ik toch nog maar 4 weekjes ver was.
5 dagen later opnieuw bloed getrokken met een waarde van 550, het steeg maar eigenlijk niet genoeg, de huisarts dacht ik misschien verder uitgerekend was dan werkelijkheid.
Ik weer blij en nieuwe hoop dat alles goed zo komen.
Ondertussen had ik ongelooflijk veel steken in mijn rechterschouder en las ik hier op de site dat het een bbz zou kunnen zijn en raadde iedereen mij aan zo vlug mogelijk naar een gyn te gaan.
De volgende dag ben ik op consultatie gegaan om 11 uur en ja hoor om 12 uur lag ik al op de operatietafel.
Eenmaal terug op de kamer kwam de betreffende arts bij me en vertelde dat ik geen 4 maar wel zeker 10 weken ver was en dat mijn laatste regels dus eigenlijk "valse" regels waren.
Mijn rechtereileider was een week eerder gescheurd en gelukkig voor mij was het bloeden uit zichzelf gestopt.

conclusie: de eerste gyn waar ik bijging vond het dus niet nodig om een echotje te nemen, had ze dat wel gedaan had ze het gezien en was het nooit zover gekomen!
Mijn huisarts had me ook moeten doorsturen naar de gyn maar dat gebeurde ook niet. ik heb werkelijk via de site moeten horen wat ik had en moeten gaan smeken om me te onderzoeken.

Nu ben ik 2 dagen geleden geoppereerd en ben nu terug thuis om te herstellen. Ik heb nog dikwijls last van steken in mijn rechterzij en als ik rondloop sta ik werkelijk slap op mijn benen.
Ik ben ook doodop, ik zou kunnen slapen waar ik zit alsmaar.
Ik krijg ook ongi-pijn en terug bruinverlies????

Heeft iemand daar ook ervaring mee? want ik heb zo schrik dat ik weer een inwendige bloeding zou krijgen zonder het te voelen.

Cindy
Kan iemand me geruststellen.

Link naar deze reactie
22/08/2010 @ 20:55
Luna


Online Status Bekijk profiel
Hey Cindy...ik leef erg met je mee, die gyn. & docs kunnen er soms zo licht over gaan he, terwijl wij zelf ons lichaam toch het beste kennen! Ik voelde ook dadelijk dat het echt niet juist zat, ben ook gewoon naar spoed gereden, daar kunnen ze niet anders als je binnenste buiten keren...Ik hoop dat je dit alles snel een plaatsje kan geven...

Dat je slap bent heeft waarschijnlijk te maken met het bloed verlies, best laat je je bloed nog eens nakijken...ik bleek ook achteraf bloedarmoede te hebben gekregen en moest enkele maanden een ijzerkuur volgen. Die ongi-pijn is mss het uitstoten van "vuil" uit je baarmoeder, als je je niet zeker voelt ga dan gewoon naar de gyn. Moet je sowieso niet op controle? En als zij je niet willen helpen, ga gewoon naar spoed!

Ik wens je super veel sterkte en als je vragen hebt of gewoon je ei kwijt wilt mag je me altijd mailen of hiet wat posten...


Link naar deze reactie
08/09/2010 @ 11:17
Laurence

Online Status Stuur bericht
Ook van mij veel sterkte,

ik blijf me erover verbazen hoe traag sommige dokters kunnen reageren soms. Gelukkig doet die van mij haar werk naar behoren.

Hoe gaat het met de andere lotgenootjes hier?

Wij beginnen volgende cyclus opnieuw, langzaamaan (niet mikken, gewoon de natuur haar gang laten gaan bedoel ik ;) ).

Mvg,

Laurence

Link naar deze reactie
15/09/2010 @ 08:28
Luna


Online Status Bekijk profiel
@Laurence, wat fijn te horen dat jullie er ook weer aan kunnen beginnen.

Wij hebben net ronde 3 achter de rug en op dit moment is het spannend, denk wel dat mijn regels er aan het doorkomen zijn, maar gaat zo langzaam dat ik toch twijfel...morgen zal wel de verlossende dag zijn!!!
Wij zijn wel echt aan het "mikken" ;-) ik gebruik ovulatietesten en we gaan er in de vruchtbare periode helemaal voor met een ander doel voor ogen als normaal...wij zijn ook al iets ouder, ik 34 (in december 35) en mijn vriend de 36 voorbij...dus zit er wat meer druk op. We proberen nog enkele keren en gaan dan weer naar de gynaecoloog die waarschijnlijk clomid zal geven (stimuleren eitjes), zo heeft hij de laatste keer aangegeven.

Ik hou jullie op de hoogte... :)

Hoe is het met de rest, fysiek en emotioneel?

Link naar deze reactie
15/09/2010 @ 17:26
Luna


Online Status Bekijk profiel
WOEHHOOEWWWW...ik ben zo trots om mijn banner te mogen aanpassen!!!!

En hierbij ook mijn "succes"verhaal of hoe het ook noemt, met 1 eileider toch zwanger na de 3de ronde!!!!

Nu hopen dat alles goed blijft gaan....28/09 kan ik al op controle bij de gyn om te zien of het vruchtje deze x op de juiste plaats zit.
WIJ ZIJN ZZZOO BLIJ!!!!

Link naar deze reactie
28/09/2010 @ 17:06
Nathalie

Online Status
Hey dames,

ik ben blij om te lezen dat het bij velen onder jullie toch relatief snel gaat om terug zwanger te worden na het verwijderen van een eileider. Dat geeft mij hoop, omdat ik zelf nog geen kindjes heb en 1.5 maand geleden mijn rechtereileider verwijderd is na een bbz.

Zelf moet ik nog een tijdje wachten vooraleer we terug kunnen proberen, aangezien ze eerst hebben proberen te behandelen met MTX-injecties. Trouwens, op spoed opgenomen worden is geen garantie voor een juiste diagnose. Ik ben ook van het kastje naar de muur gestuurd en het heeft ook een tijdje (tweetal weken) geduurd vooraleer ze bij mij de bbz hebben ontdekt. Nochtans konden ze de zwangerschap goed vaststellen, aangezien mijn HCG-waarde torenhoog stond (5800!). Het was ook wel een wat atypische bbz, aangezien ik ook geen pijn had, het enige symptoom was bloedverlies (en geen vruchtje in de baarmoeder natuurlijk), maar toch... Enfin, uiteindelijk ben ik dan toch geopereerd aangezien de waarden maar bleven stijgen. Van de operatie zelf was ik na een week al vlot hersteld. Het mentale aspect is natuurlijk andere koek...

We zitten nu met de schrik dat het misschien volgende keer terug niet op de juiste plaats zal zitten en dat de enige oplossing daarna dan IVF zal zijn. Hopelijk zijn deze angsten ongegrond. Begin volgend jaar beginnen we er in elk geval met goede moed terug aan!

Link naar deze reactie

[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau]

< vorige pagina | volgende pagina >