Column van Eva
De weken vliegen gewoon voorbij...
Hallo,
26 weken, de weken vliegen gewoon voorbij. Aan één kant maakt het me ongelofelijk angstig, zeker omdat mijn tweede bevalling echt traumatisch was. Maar aan de andere kant maakt het me ook heel erg nieuwsgierig. Soms denk ik dat ik droom, ik heb echt heel veel moeite om het tot mij te laten doordringen dat ik een dochter ga krijgen.Een meisje... Het is echt te mooi om waar te zijn. Ik heb al de tekst opgesteld voor het geboortekaartje, af en toe lees ik die en dan lees ik wel tien keer het zinnetje "dochtertje van..." opnieuw. Het klinkt zo onrealistisch. Had men mij drie jaar geleden gezegd dat ik zo zou verlangen naar een dochter dan had ik degene die het zei voor gek verklaard, want ik heb mezelf altijd als een "jongensmama" gezien. Het is pas sinds het begin van deze zwangerschap dat ik zo'n voorkeur kreeg voor een meisje. Vraag me niet waarom want ik heb er zelf geen verklaring voor.
Ik heb het er wel moeilijk mee om het te verzwijgen voor mijn vrienden en familie. Het liefst van al zou ik het heel luid willen uitschreeuwen wat het wordt, maar ik wil het als verrassing houden. Iedereen in mijn familie denkt dat het terug een jongen gaat worden. De laatste jaren werden in mijn familie enkel nog jongentjes geboren en hoewel iedereen wel echt verlangt naar eens iets anders, hebben ze de hoop al lang opgegeven...
Hoe ik me voel? Heel goed, buiten vermoeidheid heb ik niets van vervelende zwangerschapskwaaltjes. Of toch? Ja, ik heb heel veel last van spataders op mijn benen die met momenten echt wel pijnlijk aanvoelen. Ik heb mezelf voorgenomen ze binnen drie jaar te laten weghalen. Mijn kinderwens is dan toch voltooid en ik wil ooit nog eens een kleedje kunnen dragen in de zomer. Nu zien mijn benen eruit als wegenkaarten, zo erg is het!
De kilootjes komen er ook veel te vlug bij. Ondertussen zijn het er al meer dan 10 geworden en dus ik verwacht me terug aan een preek als ik de volgende keer weer op controle moet. Maar ik kan het echt niet laten om aan de chocolade en vettigheid te zitten. Het is ook heel erg verleidelijk nu ik de laatste weken vaak alleen thuis ben en geen zin heb om voor één persoon te koken. Want ja, aan een bakje friet van de frituur heb je toch geen werk, hé?
Op 1 april ben ik de laatste keer op controle geweest en ons meisje was toen 30 cm lang. Ze groeit mooi mee, toch heb ik nog altijd het idee dat het een kleintje zal zijn bij de geboorte want mijn twee andere kindjes die waren op diezelfde leeftijd toch al een stukje groter. Maar de gynaecoloog zegt dat ik me er geen zorgen over moet maken: dat alles heel goed gaat met ons kleintje en dat is natuurlijk heb belangrijkste. Hij zei ook deze keer dat hij het 100% zeker was dat het een meisje zou worden en op die woorden zat ik natuurlijk op te wachten.
Deze week ben ik dan ook voor de doopsuiker gaan kijken. De keuze was niet gemakkelijk aangezien ik alleen ben gegaan en mijn man toch een ietwat andere smaak heeft dan mij. Hij wou dat ik iets nam dat blijvend was. Bij Nathan had ik enkel doosjes genomen en voor de kindjes beertjes, maar uiteindelijk wou bijna iedere volwassene een beertje. Het gevolg was dat ik op het einde beertjes tekort had en doosjes teveel. Nu zou dat niet meer mogen gebeuren want ik heb niet voor doosjes gekozen. Het zijn kaarsjes geworden in de vorm van een schaapje en fotoclip-houders in de vorm van een beertje en voor de kindjes grijze, sponzen muisjes.
Volgende week ga ik dan de geboortekaartjes uitkiezen. Ik weet al welke richting ik uit wil . Ik wil een kaartje dat toch wel specifiek is voor een meisje. Niet echt roze, roze maar toch… Met een figuurtje erop of zo dat aan een meisje doet denken.
Groetjes,
Eva
Vroegere reacties:
Reacties:
Door: Anoniem op 06/11/2003 @ 18:14 
Ik hoop dat het een groot gezin zal worden, en jullie veel liefde en vreugde zullen beleven. En nog eens profisiat
met het engeltje 
!!! 
Door: Renate op 02/12/2003 @ 18:43
Hallo Eva,
Hartstikke leuk zeg, ik hoop voor jou dat alles verder goed gaat.
Ik heb nl. 2 dochters van bijna 5 en bijna 2 en ben nu 22 weken zwanger van de derde.
Ik hoopte zo op een jongetje,ook voor mijn vader, klinkt misschien raar maar hij heeft 2 dochters en nu 2 kleindochters (mijn zusje heeft nog geen kinderen)dus hij zou dat heel erg leuk vinden.
Gistern hebben we een pretecho laten maken en wat denk je..... een jongen!!
Wat waren we blij.
Nou Eva ik wens je heel veel succes en sterkte de rest van de zwangerschap en je bevalling en geniet ervan he
Groetjes van Renate (mama van Dewi en Yael)
Door: Anoniem op 12/12/2003 @ 21:14
Ik vind het echt helemaal te gek dat je een dochter krijgt, ben stiekem wel jaloers op je. Ik heb zelf ook 2 zoontjes (een tweeling) en nu hoop ik dat als weer zwanger raak ook een dochter mag krijgen.
Door: Anoniem op 19/01/2004 @ 10:22
er is eenboek waar je op natuurlijke wijze het geslacht van je kind door zou kunnen beinvloeden,
heeft iemand daar ervaring mee.
Wij hebben 3 jongens en ik wil zo graag een meisje dat we het toch nog een keer gaan proberen.
Ik weet na mijn derde zoon dat het niks meer uitmaakt wanneer ze geboren zijn dan houd je er met heel je hart van.
Maar de wens naar een meisje is erg groot.
Dus was ik erg nieuwsgierig of iemand dit ooit geprobeert heeft.
het gaat om het feit dat meisjes zaad langzamer is dan jongens zaad.
en dat je dus voor een meisje het ongeveer 3 dagen voor je eisprong moet doen.
En daarna niet weer.
En voor een jongen alleen op je vruchtbare dag.
Door: wilma & mike (profiel) op 19/01/2004 @ 14:05
Hallo Eva
Ik ben uitgerekend op 30-04-2004, van ons eerste kindje.
En het wordt een.......Meisje.
Ik ben ook een beetje bang voor de bevalling, maar mijn rede is omdat het bij mij de eerste x is.
Ik ben ook dolgelukkig dat het een meisje wordt, en had er ook op gehoopt, want ik ben toch meer een meisjesmama, en mijn zus heeft 2 zoontjes en de zus van mijn vriend heeft ook 2 zoontjes.
Ik was zo gelukkig met het feit dat het een meisje wordt, dat ik het dus NIET stil heb kunnen houden
Het is bij iedereen bekent en ook haar naam Chelsea.
Heb ook al de rose bedankjes gemaakt, en noem maar op. hahahaha
Ik hoop wel dat de 2e een jongetje wordt,
maar laat ik eerst de 1e er maar uit komen.
Groetjes Wilma en Mike
Nu 25 weken en 3 dagen zwanger
Door: wilma & mike (profiel) op 19/01/2004 @ 14:07
p.s. anoniem 19-01-2004 om 10.22
Dat zijn bakerpraatjes, want de ene klopt wel, en de andere niet.
Door: roosje op 19/11/2008 @ 15:11
hallo iedereen
ik ben mama van een zoontje van 6 juanito , ben nu terug zwanger terug van een zoontje het deet pijn in het begin wou zo vree graag een meisje een droom die in het water viel. men vriend wil geen derde meer :( en daarom ..... bij men eerste zoontje hadden ze gezegt dat het een meisje was en dan komt er een jongen uit was echt raar geen naam en alles in het roze en kleedjes maar het was gezond en dat is ook belangrijk het belangrijkste!ik denk dat voor alles een reden is en zo kan je het in je hart een plaats geven . groetjes aan iedereen roosje !!!!!!!!!!!
Door: kissie (profiel) op 19/11/2008 @ 17:25
hoi hoi
ik ben toch enigzins blij om te lezen dat er meer dames zijn met een voorkeur al zijn ze ook net zoals ik erg blij met uberhaupt een kindje op de wereld te zetten en zo trots erop als wat maar toch he je gevoel
ik ben eenmama van 2 dochters
bij de 2de hebben we ook een pretecho laten maken net zoals de eerste mijn angst van voor die tijd dat ik een dochter zou krijgen werd toen waarheid dankzij mijn geirende hormonen wat normaal is met een zwangerschap werd ik zelf teleurgesteld en ja emotioneel
gelukkig had ik de tijd om er aan te wennen en toen ze er was was ik meteen verkocht wel lekker makkelijk 2 van het zelfde geslacht
nog als ik ergens lees we hebben een zoon of we krijgen een zoon breekt er iets in mij en ben ik erg jaloers
ik zou graag nog een derde willen maar dit maal maakt mij het niet uit wat voor geslacht omdat ik al blij ben met een evt 3 de zwangerschap
wat dus volgens mijn man niet zal komen
ik lees toch dat hier dames zijn die het zelfde hebben en toch een ja kleine geluk hebben dat hun wens dubbel uitkomt en een kindje en ook nog van het andere geslacht
maar goed geen misverstanden ik ben trotse mama van 2 lieve dochters en hoop ooit dat dat er 3 worden of evt een zoooooon
wauw wat klinkt dat zeg
nou allemaal succes met de zwangerschappen en de bv
daaag
groetjes kissie
Door: Tamar op 16/08/2009 @ 13:55
Hallo, Ik lees hier dat er net zoals ik best veel vrouwen zijn met een voorkeur vor een jongen of meisje. Ik ben nu zwanger van de eerste en had erg gehoopt op een meisje. Maar het wordt een jongen. Ik zeg heel eerlijk dat ik best teleurgesteld was. Ik hoop ook oit nog een meisje te krijgen, maar omdat dit een zware zwangerschap is, weten we niet of we wel voor een 2e zwangerschap moeten gaan. Misschien kiezen we voor adoptie en ja dan geven we wel als voorkeur een meisje op. Maar adoptie is helaas erg duur, dus moeten we er ook maar geld voor hebben. Verder wilde ik jullie meegeven dat er ook genderklinieken zijn. Daar kwam ik laatst achter toen iemand me erover vertelde. Er is er een in belgie, maar ook in nederland, alleen konden wij er niet zo wijs uit worden of die in nederland nog open is. Wat ze doen is het zaad als het ware zo wassen, zodat je de juiste chromosonen overhoud voor een bepaald geslacht. maar ik kan me voorstellen dat mensen dit uit etische overwegingen niet doen. maar ik wil alleen maar zeggen dat het mogelijk is. Kosten zijn tussen de 7000 en 12000 euro.
Door: Carola op 05/08/2010 @ 20:29
Ik ben zelf mama van 2 jongens en o wat zou ik graag een meisje willen!!! Een vriendin van mij is zwanger en ik hoop echt dat het geen meisje wordt want dan breekt mijn hart
. Ik mag het niet zeggen en ik voel me er ook verschrikkelijk rot onder maar ik kan er niks aan doen 
. Ik ben dankbaar voor het feit dat ik 2 gezonde jongens heb en ik hou echt zielsveel van ze maar ik zou toch zo graag nog een dochter willen. Mijn man ziet het niet zitten een 3e kind dus ik vrees dat het bij onze 2 mannekes zal blijven 
.Door: J op 18/09/2010 @ 15:31
Hallo Carola,
Wat herken ik mij in jou verhaal. Fijn om te lezen dat er meer mensen zijn die er zo overdenken, want bij mijn man en in mijn vriendenkring kan ik mijn verhaal niet kwijt. Bij de echo van mijn 2e zoontje kon ik wel janken. En nog vind ik het moeilijk wanneer vriendinnen wel een dochter krijgen, of wanneer ik een moeder/dochter samen dingen zie doen of wanneer ik merk hoe sterk de band met mijn eigen moeder is. Soms voel ik mij erg alleen, omdat ik mij ook erg vaak voor mijn probleem schaam....
Door: Marije op 18/10/2010 @ 11:43
Wat is het fijn om te horen dat ik niet de enige ben die met dit rond loop.
Ook ik ben een troste moeder van 2 geweldige jongens, maar hunker nog steeds naar een meisje.
De gedachten alleen al, maakt me erg verdrietig.
Nu schaam ik me, en voel me erg ondankbaar dat ik zo denk.
Ik weet dat gezondheid het belangrijkste is, maar voel me nu niet compleet.
Het enige nadeel is dat ik het niet weet of ik 3 kinderen aan kan.
Heb altijd gezegd van 2, maar nu het 2 jongens zijn mis ik een meisje.
Ik ben op dit moment niet gelukkig, en ben bang dat dit gevoel blijft.
Hoe is het bij jullie gegaan. Wel een derde of toch 2 van hetzelfde geslacht en het geaccepteerd. Ik ben bang dat ik dan altijd wat zal missen als ik het probeer. Krijg ik dan nog een jongen, dan moet het zo zijn. Maar heb ik wel alles geprobeerd, en verder gaan met leven.
Fijn dat ik in ieder geval mijn verhaal heb kunnen uiten. Gemeen van mij dat ik zo denk, maar het is wel mijn gevoel.
Door: bibi op 02/02/2011 @ 15:56
Hier nog een late reactie van een mama van 2 dochtertjes mijn man en ik
hopen nog voor een 3e maar dat is niet perse vanwege het geslacht tuurlijk zou het leuk zijn als een e.v.t 3e kindje een zoontje zal zijn
ik ken het gevoel hoor haha maar teleurstelling bij weer een meisje nee
dat zeker niet. Het gaat toch bij mij meer om het individu je hebt toch
2 of 3 totaal verschillende persoontjes mijn 1e dochter is echt een meisjes meisje zij voelt en speelt steeds alsof ze een prinses is mijn 2e dochter speelt met autootjes dus ik bedoel maar.
Door: visjohn op 11/03/2011 @ 11:25
hoi allemaal
ik heb ook een meisjeswens ik heb 3 jongens
en ik heb een tweeling verloren bij 23 weken
zwangerschap dat waren ook jongens ik kon me eigen
er niet bij neerleggen en die wens bleef het knaagde aan
me ik heb lang getwijfelt over de 5 zwangerschap de kans
op een jongen is aanwezig omdat ik al 5 jongens had gekregen
en ze zeggen dat je 3 ,5 dagen voor de eisprong de meeste
kans heb voor een meisje ik ben ook bij annet noorlander
geweest in waalre maar heb het toen niet gedaan omdat ik zo veel twijfels had? ik heb een jaar lang mijn eisprong in de gaten gehouden
en 4,5 dagen voor de eisprong was het raak het was spannend ik wilde
het eerst niet weten bij de 20 weken echo en op een verassing houden
maar werd toch nieuwsgierig ik had een echo blaadje gekregen bij 30 weken en ik dacht het geslacht te zien een meisje maar dat wil je zo graag bij 32 weken kreeg ik weer een echo omdat er wat vocht te was bij de darmpjes en toen zij ze weet je het geslacht ik zei nee toen
vroeg ik of ze het gezien had.zij zij ja toen heb ik gevraagd of ze het op een blaadje wilde schrijven. en dat deed ze .en we werden toch nieuwsgierig heb mijn man gekeken en hij zij kijk maar in de eve lop
en er stond een meisje ik was zo blij ik kan het nog steeds niet geloven maar als alles achter de rug is weet je het zeker dat het een meid is maar ik dacht het zelf te zien dus er is toch nog kans voor een meisje er is nog hoop kijk maar bij mij
sylvia
Door: Amy op 15/04/2011 @ 23:49
Hoi allemaal,
Wat fijn om hier te lezen dat ik niet de enige ben met deze gevoelens.
Ik heb zelf 2 zoons waar ik dolgelukkig mee ben! Maar mijn wens om ooit nog een docher te krijgen is zoo sterk. Ik word er af en toe gek van. En echt al mijn vriendinnen hebben dochters. Dat was steeds weer een steek in mijn hart (wat een rot gevoel jaloezie bah), ik word er ook steeds weer mee geconfronteerd hoe leuk een dochter wel niet is en dat ze zo'n leuke kleertjes hebben voor een meisje. Zij weten natuurlijk niet dat ze mij daarmee verdriet doen als ze me dit zeggen, want ik schaam me te diep dat ik dit soort gevoelens heb en praat er dus ook met niemand over. Vandaar dat ik t hier even kwijt moet.
Ik zou heel graag nog een derde willen maar mijn man helaas niet. Het was alleen heel vervelend omdat hij op een gegeven moment wel twijfelde maar daar kwam hij naderhand van terug. En dit was erg pijnlijk voor mij omdat ik weer hoop kreeg en dit me toen weer ontnomen werd. Ik heb t gevoel dat ik t geen plekje kan geven dat er nooit meer een derde zou komen (ik wil sowieso graag een 3e, niet alleen om een dochter te krijgen alhoewel dit natuurlijk wel mijn voorkeur heeft).
Dit is ook het eerste waar mijn man en ik niet met elkaar op een lijn zitten en dat is heel vervelend omdat ik t gevoel heb dat ik bij hem mijn gevoel hierover niet kwijt kan. Ik wil er ook niet te veel over zeuren bij hem en als ik erover begin heeft hij steeds argumenten waarom hij geen derde wil. Maar die wil ik helemaal niet horen.
Ik zit er echt nog dagelijks mee en kan er vaak om huilen als er niemand bij is. Ik hoop dat ik t een plekje kan geven en nog liever hoop ik dat mijn man ooit van gedachten veranderd! Dan zou ik echt een gat in de lucht springen. Ik vind t moeilijk om de hoop op te geven.
Het doet me in ieder geval goed om even mijn verhaal kwijt te kunnen. Thanx en succes allemaal!
Door: mamaagain op 07/12/2011 @ 19:29
Hallo allemaal,
wat is dat fijn om te lezen dat ik hierin niet alleen sta...
Ik ben momenteel zwanger van de 2de en na de pretecho weten we t wel zeker....het word een tweede zoontje...
En ja natuurlijk gaat t erom dat ie gezond is maar ohohoh wat is t verlangen naar een dochter groot!
Ik kan er niks aan doen maar blijf t af en toe heel erg moeilijk vinden.
Ik zou zo graag even blij willen zijn maar ben dat helaas niet en voel me dus ook vreselijk schuldig tegenover mijn ongeboren zoontje.
Ik weet bijna zeker dat er geen derde komt en dat hoeft ook niet....wie zegt me dat dat een dochter zou zijn..
Nu ik t berichtje typ voel ik me vreselijk slecht en weet ook dat ik dankbaar moet zijn en dat ben ik ook begrijp me niet verkeerd.
Maar phoe wat is t moeilijk een toekomstbeeld bij te stellen als je je daar zo op verheugde.
Er zal ergens een reden voor zijn dat weet ik ook maar moeilijk vind ik t momenteel wel.
Sorry voor mijn relaas maar doet goed ff van me af te schrijven en te lezen datdat voor meedere mensen geld....
fijne avond nog en hopelijk allemaal een gezonde baby!!!
Ik heb hetzelfde... Alleen ik heb al twee zoons en ben nu zwanger van mijn derde zoon... We hadden gisteren onze echo en ben daarna echt heel de avon niet te genieten geweest! Gewoon 'weer' een jongen! Ik weet dat ik ook niks te klagen heb, ben alledrie de keren ook binnen 1 maand zwanger geworden hoor! Echt super! Maar had zo gehoopt op een meisje... Ik heb heel mijn leven al een dochter willen hebben en nu zal ik nooit een dochter hebben en dat gevoel maakt me zo verdrietig... Ik zal van mijn derde mannetje echt wel evenveel houden als van de eerste 2 alleen ik zou zooooo graag een meisje willen... Snik... Ach, ik moet me niet aanstellen, ik weet het, maar heeft iemand tips hoe ik me beter ga voelen??? En niet zeggen, je kunt een vierde kindje nemen, want dat word dan vast en zeker toch ook een jongen!!
Gr een verdrietige zwangere mama terwijl dit helemaal niet zou mogen...
Door: Lenneke op 19/01/2012 @ 15:26
Hoi!
Hier ook zwanger van een derde jongen. In mijn hart altijd een meisjesmoeder geweest. Wij hebben lang nagedacht over een derde, vooral omdat ik ook blij wilde zijn met een jongen. Dat ben ik ook, maar de dag na de echo was ik wel een beetje down. Geen meisje in dit huis. Bij de 20 weken echo werd er een mogelike afwijking gezien in de darmen, die kon duiden op downsyndroom en op CF (taaislijmziekte). We hebben hele spannende weken gehad, bloedonderzoek bij ons beiden en weten nu eindelijk dat het geen CF is. Wat een opluchting! Dit om te illustreren dat het cliché ontzettend waar is: een gezond kindje is het allerbelangrijkste, zeker als je opeens meemaakt dat er twijfels zijn over de gezondheid. Inmiddels heb ik me lekker gestort op de babykamer en op nieuwe pakjes voor de kleine. Mijn advies is wel: kun je het zelf geen plekje geven, zoek er dan hulp bij! Niets om je voor te schamen, en zorg er in ieder geval voor dat je je gevoelens hebt verwerkt voordat de kleine geboren wordt! Hij heeft ook recht op een mama die volledig om hem geeft!
Door: miky op 27/02/2012 @ 14:53
hallo,
ik ben mama van een jongen van 2 jaar en er net achtergekomen dat ik wèèr een jongen krijg. mijn wereld is ingestort. ik wilde zoooo graag een meisje. een meisje zou ik me veel meer vertrouwd voelen. samen knutselen, poppen, al die schattige kleertjes, later samen winkelen.. het is een droom die in duigen valt. ik had geprobeert om 3 dagen voor de eisprong te vrijen maar had dus een vroege eisprong! Ik heb niks met auto's en ik zie mijn zoons later lekker met papa vissen en mama blijft alleen thuis. jongens trekken , als ze wat groter zijn, toch meer naar hun vader, lekker mannen dingen doen. ik heb 2 broers en heb daar ook bijna geen contact mee. jongen en mannen; ik begrijp ze niet. Ze zijn meestal stil, doen het slecht op school, hebben meer kans op aanraking met drugs en alcohol. Mijn zoontje is vaak nerveus en ontzettend druk. ik ben bang dat ik er nog zo'n eentje bij krijg. maar ik weet ook dat het niet de schuld van de baby is , dat het nou toevallig een jongetje is. ik schaam me enorm voor deze gevoelens. ik ben zelfs depressief, heb eetbuien. hoe kom ik hier ooit doorheen? mijn man wil geen derde. hij heeft al een dochter(13) uit een vorige relatie, maar ik heb met haar slecht contact.
ik weet dat het niet goed voor de baby is, dat ik deze gevoelens heb, maar weet niet hoe ik mijn gedachten moet stoppen.
Als het een meisje zou zijn, zou ik nu super gelukkig zijn. Nu wil ik eigenlijk helemaal niet meer zwanger zijn....
Door: Kaboutermama op 02/05/2012 @ 17:12
Hallo,
Net te horen gekregen dat ik mama wordt van een derde zoontje.
Ik vind het erg dat ik een dubbel gevoel heb, had eindelijk altijd graag een kleine meid gehad. Erg van mezelf om een voorkeur te hebben. Ik ben echt gelukkig maar heb een beetje ene raar buikgevoel.
Kan hier nog iemand over meespreken?
Liefs van een kaboutermama