Column van Anita
Baarmoederfoto
 |
Hoi allemaal, Ik ben nog steeds niet zwanger en daarom gaat de gynaecoloog 24 november een baarmoederfoto maken. Dat schijnt nogal pijnlijk te zijn maar ja, om zo door te gaan en iedere maand weer te leven tussen hoop en vrees, dat is ook niks voor mij. Een HSG of baarmoederfoto is een onderzoek met behulp van X-stralen. Voor het onderzoek spuit met een contrastof in de baarmoeder. Deze stof houdt de X-stralen tegen waardoor men een goed beeld krijgt van de binnenkant van de baarmoederholte en de eileiders. Het onderzoek wordt vaak gebruikt om na te gaan of de eileiders goed doorgankelijk zijn. Op zich is het onderzoek goed te verdragen en wordt daarom meestal zonder verdoving uitgevoerd. |
Zoals ik al zei, had ik sinds de operatie last van premenstrueel syndroom. Nu heb ik daar multivitaminen met teunisbloemolie voor gehaald en ik heb er bijna geen last meer van.
Soms slaat ook wel de twijfel bij mij toe omdat het nu toch wel lang duurt. Dan denk ik: "Is het wel zo verstandig, nog zo'n kleintje erbij. Mijn jongens worden ook steeds groter en het leeftijdsverschil wordt dan ook steeds groter."
Maar dan kijk ik weer naar zo'n bevallingsprogramma op tv, krijg ik weer de kriebels en denk dan: "Dat wil ik ook."
Volgende week zal ik jullie vertellen hoe het was bij de gynaecoloog en met de HSG.
Groetjes,
Anita
Vroegere reacties:
Reacties:
Door: Esther1968 op 07/04/2008 @ 20:48 
Hallo allemaal!
Ik heb op 26 maart een HSG gehad. Ik woon in Zweden alweer 7 jaar bijna, ben NL-se dus het is niet allemaal zo eenvoudig als je in een buitenlands ziekenhuis de test moet ondergaan. Heb 1 uur vantevoren een pijnstiller gehad. De test was op de dag van mijn ovulatie, normaal moet dat 1 week ervoor maar de gyneacoloog had geen tijd. Nu ben ik al bijna 40 en heb vorig jaar in mei een miskraam gehad, vreselijk. Na een lange ziekteperiode van 3 jr mocht ik eindelijk zwanger worden, ben ik het, krijg ik een miskraam. Daarna nooit meer zwanger geweest. Wel nog een cyste gehad op mijn linkereileider.
Het onderzoek deed geen pijn, raar gevoel alleen, kreeg daarna gelijk 2 antibioticapillen igv een infectie. Het ging op dezelfde manier als in NL met catheter etc. Resultaat, de rechter eileider heeft een goede doorstroming, links geen activiteit. Toen ik daarna werd opgehaald en dus ging zitten in de ziekenhuishal, kreeg ik erge pijnen. Ook ik kreeg gelijk maandverband en ja, bloedde ook een beetje. De pijnen hielden aan tot de maandag erop, hevige pijnen die eerst soms kwamen maar op maandag constant. Terug naar de gyneocoloog, een andere man, de mijne was met vakantie. Ik had geen koort, niets en hij zag geen ontsteking etc. maar wel dat ik vloeistof had in de eileider, "kon contrastvloeistof zijn", zei hij. Ik kreeg uit voorzorgsmaatregeling 2 sterke antibioticakuren, die ik nog steeds heb, vreselijk. Werd er misselijk van en kreeg buikgriep.
Omdat ik maar geen echte antwoorden kreeg, ging ik zelf maar eens googelen. En ja, op een Zweedse site stond dus van een meisje die ook 1 eileider verstopt had en vloeistof erin. Ze werd maar niet zwanger en veel jonger dan ik dus. Zij liet het niet op zich zitten en vroeg andere gyneacologen, een specialist op het gebied zei dat als een eileider verstopt is zit er ALTIJD vloeistof in. Dat is vergiftig en dan kan men NOOIT zwanger worden, die eileider moet er dus uit, dan is er een kans tot zwangerschap.
Nou ja, ik dus in alle staten
en vandaag naar het ziekenhuis gebeld, ik zal woensdag a.s. door de gyneacoloog worden opgebeld, ik ben benieuwd, dan ben ik dus bewapend met het artikel en de vraag "waarom HIJ me zoiets niet kon laten weten en dat ik die eileider die verstopt is en waar de giftige vloeistof in zit, uit mijn lichaam wil".
Misschien dan is er een kans dat ik zwanger word. Het erge is dat ze die vloeistof vorig jaar al zagen nadat de cyste weg was, toen zei de gyneocoloog dat het misschien de vloeistof was die uit de cyste kwam. Jaja, in het artikel stond dat een operatie om de eileider te verwijderen, duur is, dus jullie weten waarom men er dus geen woord over rept. En natuurlijk speelt het mee dat men mij te oud vindt! Nu voel ik me zeer jong en men schat me altijd 29 jaar
, ben zeer actief dus waarom zouden wij die bijna 40 zijn niet zwanger mogen worden?
Succes allemaal, ben blij dat ik het eventjes kwijt kon en onder woorden heb kunnen brengen in mijn eigen taal. Gelukkig.
Groetjes,
Esther
Door: scharieza op 23/05/2008 @ 16:09
Hallo allemaal,
Ik moet binnenkort voor mijn baarmoeder foto en zie er erg tegen op.
Voornamelijk dat ik verhalen heb gelezen dat het pijnlijk is en dat je daarna nog hevig kan na bloeden.
Weten jullie toevallig of hier ook risico's aan zitten dat er iets met je eileiders gebeurt door die vloeistof of zo???
Nou ik ben erg zenuwachtig en wacht het af.
Groetjes
Door: miertje op 29/05/2008 @ 08:22
hoi allemaal
ik krijg vanmiddag mn 2e baarmoederfoto
3 jaar geleden heb ik ook 1 gehad omdat ik niet zomaar zwanger kan worden waarom niet ?? heb geen idee
de eerste keer deed wel pijn maar heb na die tijd een pilletje gehad voor de pijn
de dag erna had ik nergens meer last van alleen en beetje bloedverlies
toch ben ik erg zenuwachtig voor vanmiddag
maar hopen at het weer net zulk positief bericht geeft als de vorige keer
heb en gezonde zoon gekregen die vandaag 2 is geworden
voor iedereen die nog een onderzoek krijgt
heel veel sterkte en hoop dat het net zo goed afloopt
liefs miertje
Door: Krissie op 29/05/2008 @ 15:44
Hallo,
Ik heb ook vorige week een baarmoederfoto gehad zeer pijnlijk vond ik
het maar als je denkt ik trek het niet meer dan is het al voorbij.
Nu hoop ik maar dat ik snel zwanger word.
Groetjes
Krissie
Door: r. op 29/09/2008 @ 17:38
Ik heb vandaag een foto laten maken. Doodzenuwachtig natuurlijk, je weet niet wat je kan verwachten...Eindelijk was ik aan de beurt en het enige dat ik dacht was: laat het aub geen dr.dreamy zijn, ik bedoel niet dat ik preuts ben, maar toch...geef mij maar liever een vrouw.
Ik zat nog maar net op het bed en moest al janken!
Ze legde alles goed uit,maar ze was zo jong, niet dat ik zo oud ben, maar ok.Ik dacht gewoon verstand op nul en niet aanstellen.
Het was niet prettig toen ze begon, maar het viel mee, totdat ze de vloeistof inspoot, ik dacht dat ik dood ging! Heb het hele ziekenhuis bij elkaar gegild geloof ik. Ging hyperventileren, het was verschrikkelijk
!!! En ik ben helemaal geen drama queen.Het leek wel een uur te duren en ik dacht alleen maar niet teveel bewegen dadelijk schiet er iets naar binnen ofzo.
Janken natuurlijk, ze waren wel heel aardig en bezorgd, misschien dachten ze dat ik in het verleden aangerand was, omdat ik zo hysterisch deed. Ik kan behoorlijk tegen pijn, maar dit ging net even iets verder.
Toen ze klaar was heeft ze een hoop gezegd, maar alles ging eigenlijk langs me heen, hoorde alleen maar dat het goed was.
Ik heb ik weet niet hoeveel keer mijn excuses aangeboden en sorry gezegd voor mijn schaamtelijk gegil.
Nou nu heb ik alles wat in mijn vermogen lag gedaan en ja wat nu? Als alles ok is waarom gebeurt er dan niks? We zijn nu meer dan een jaar bezig, ben er overspannen van geraakt, het was een obsessie, heb het nu aardig onder controle, maar kan niet veel handelen.
Dus vooral geen stress op het werk en thuis. Het is iets wat je graag wilt en om je heen zie je het bij iedereen gebeuren waarom dan niet bij mij? Ik weet dat ik geduld moet hebben, maar is moeilijk. Er zijn goede dagen en mindere goede dagen. Ik kan nog uren doorgaan met vertellen maar is genoeg voor vandaag.xr.
Door: Brigitte op 15/10/2008 @ 15:46
Ik heb afgelopen maandag ook een HSG gehad. Omdat ik een geperforeerde blindedarm heb gehad met een fikse buikvliesontsteking maakte ik me er best wel druk over. Mijn eileiders waren na die operatie wat beschadigd. "Ze hadden een opdonder gehad", volgens de chirurg.
Kennelijk heeft zich dat in de afgelopen 13 jaar hersteld, want de vloeistof liep heel mooi door.
Het inbrengen van dat kapje was wel pijnlijk ja. Alsof iemand je van onderen dichtknijpt en even flink gaat zitten draaien. Het onderzoek werd gedaan door mijn gynaecoloog en de radiologe stond achter het scherm en bediende eigenlijk alleen maar het foto-apparaat. (Reinier de Graaf, Voorburg).
Maar die pijn duurt gelukkig maar eventjes. Ik kon meekijken op het schermpje dus dat zorgde voor wat afleiding.
Voordat ik het wist mocht ik weer van die bank afkomen.
Ik kreeg een dik maandverband in mijn handen gedrukt en het advies omdat direct tussen mijn benen te houden. De vloeistof zou teruglopen en anders zouden mijn benen voor de rest van de dag tegen elkaar aan blijven plakken. Dus ik liep met dat verbandje tussen mijn benen geklemd terug naar het kleedhokje in mijn blote kont en op mijn sokken. Moet er ongetwijfeld grappig uit hebben gezien.
Ik verloor ook wat bloed. Maar dat was normaal.
Ik heb daarna nog een inwendige echo gehad omdat ze bij het vorige onderzoek twee cystes hadden ontdekt en ze graag wilden weten of die gegroeid waren. Dat waren ze niet, dus alles goed.
Zat vervolgens wel veel bloed aan die echostaaf, maar goed.
Ik had gerekend op pijn na het onderzoek, want dat stond in de folder (ik hoefde vantevoren niks in te nemen, maar mocht dat wel erna doen).
Ik heb echter niks gevoeld. Wel een beetje gevoelig binnenin, maar verder niks.
We mogen deze cyclus meteen proberen om zwanger te worden. De gynaecologe zei dat we zelfs iets meer kans hadden hierop omdat alles netjes schoon- en doorgespoten is.
We zijn nog niet zo lang bezig, 8 maanden. Maar vanwege mijn historie heb ik al vrij snel aan de bel getrokken.
In februari mogen we weer terugkomen als we nog niet zwanger zijn. Dan gaan ze verder kijken. Tot nu toe is alles goed (semenanalyse, hormonen, uitstrijkje, echo).
Dus we zijn nu maar flink aan het 'klussen'.
Door: petra op 20/10/2008 @ 10:11
hoi
ik heb afgelopen vrijdag een hsg onderzoek gehad
heb dit als heel pijnlijk ervaren dit komt waarschijnlijk
ook door dat 1 eierstok niet goed was verstopt denken ze.
ik krijg 3 november de definitieve uitslag van de gynaecoloog.
groeten petra
Door: Monique Bonants op 17/05/2010 @ 15:14
Ik ben onlangs naar het ziekenhuis geweest voor een baarmoederfoto. Ik had een dag van te voren op internet gelezen dat het een pijnlijk onderzoek kan zijn. Mensen die het hele ziekenhuis bij elkaar schreeuwen en mensen die tot dagen erna vreselijke buikpijn hebben gehad. Nou, ik helemaal zenuwachtig het onderzoek in. Heb het gelijk aangegeven dat ik het allemal niet zo zag zitten. De gyn heeft alles piekfijn uitgelegd en ik moet zeggen dat ik het allemaal 150 % vond meevallen. Niets was pijnlijk. Het speclum was niet makkelijk in te brengen en de gyn vroeg of ik even wild hoesten...dit deed ik en hop, het speclum zat op zijn plek. Toen de gyn de contrastvloeistof in spoot, voelde ik iets heel lichts in mijn buik, maar doordat hij het zo rustig deed, heb ik echt niet veel gemerkt. Na het onderzoek wel veel bloed verloren en wat lichte buikpijn, soms wat duizelig door het bloedverlies maar niets noemenswaardig. Dus mensen....hou je maar vast aan mijn verhaal, dan valt het allemaal mee.
Echt waar, ik zou het zo nog een keer doen.
Succes voor diegene die het nog (moeten) ondergaan.
Door: oudje op 05/08/2010 @ 16:29
hallo allemala
ik wil toch wat aanvullen op bovenstaand berichtje.
ik heb even pijn gehad tijdens het onderzoek het was echt een rotpijn moeilijk te omschrijven maar de pijn die ik daarna savonds voelde toen de ibuproven was uitgewerkt was niet te harden. dus ik heb het ziekenhuis gebeld en ze gaven aan dat dat eenr eactie was op de vloeistof maar het kan dus soms nog wel tegenvallen
je krijgt ook een klemmetje op je baarmoedermond en dat is ook niet zo fijn maar echt met 5 minuten is het wel voorbij gelukkig
Door: Marianne op 16/08/2010 @ 18:20
Ik wil even kwijt dat ik een aantal dagen geleden een baarmoederfoto heb laten maken, en ik vond het reuze meevallen. Ja, het doet even pijn, maar dat is zo voorbij. Ik had vóór de foto al deze reacties gelezen en zag er daardoor erg tegenop, maar echt waar, ik zou het zo weer doen als het zou moeten. Een eileider is goedgekeurd, de andere liet geen vloeistof door. Of hij zit verstopt, of het is een pijnreactie. Verdere details hoor ik nog. Het zal per persoon verschillen, maar ik wilde in elk geval laten weten dat het dus ook mee kan vallen.
Door: moi op 11/02/2011 @ 19:20
hallo,
vandaag heb ik het onderzoek gehad. Ik kan me niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst zo veel pijn heb gehad........
Ik wil niemand bang maken hoor. Na het onderzoek was het ook weg, alleen nog wat buikpijn en pijn in me rug maar niets bijzonders. Maar het opblazen van het ballontje was zo verschrikkelijk pijnlijk! het inspuiten van de vloeistof heb ik amper gevoeld omdat de pijn van het ballonnteje alles overheersend was. Ik heb zo gehuild, het deed zo'n pijn! En echt hoor, ik ben echt geen pieperd!
Door: erica op 15/08/2011 @ 22:26
Ik heb vanmiddag een baarmoeder foto laten maken.
Het is idd geen pretje....Het is een halve minuut een erg venijnige pijn, maar het is goed te doen. Alles voor het goede doel:)
Erica
Door: Anne op 22/08/2011 @ 17:56
Dag alemaal,
Het kan ook allemaal best meevallen!! 1,5 uur terug een baarmoederfotot laten maken. Bloednerveus door alle verhalen en omdat ik nog maar 1 eileider heb (gesprongen bij EUG). De kans was du groot dat dee ook verstopt zou zijn.
Speculum inbrengen vind ik vaak al erg pijnlijk, al ligt het eraan hoe (goed het bekkenachterover kantelen en glijmiddel laten gebruiken)
De angst was dus groot.
De voorbereiding:
zetpil mg diclofinac (telefonisch besteld via huisarts)
1 tablet 10mg Buscopan (tegen krampen, via apotheek, zonder verwijing)
1 tablet oxazepam mg (tel. besteld via huisarts) Wat een genot, plosslag weer normaal, wel helder zijn maar de angst was handteerbaar.
Ik weet natuurlijk niet of het hier aan gelegen heeft maar het viel echt heel erg mee. Ik heb alleen een stekende pijn van ongeveer 10 sec. gevoeld bij het plaatsen van het ballonnetje. Pijnlijk maar goed te hebben. dan wordt het speculum verwijderd >opluchting en komt
de radioloog erbij.
Van het inspuiten heb ik weinig gevoeld. krampend en drukkend gevoel in de onderbuik, duurde max. 30 sec. en was direct weg toen ze het ballonnetje leeg lieten.
In totaal heeft het echt niet langer dan minuten geduurd. Waarvan hooguit 1 min. wat pijnlijk was.
Dus laat je niet gek maken door alle negeatieve verhalen. Neem een goede pijnstiller in en dan valt het allemaal reue mee!
Succes
Door: Lena op 24/08/2011 @ 12:56
Laatst ook een HSG gehad. Goede uitleg gekregen, fijne artsen erbij.
Het onderzoek viel reuze mee, alleen het vacuüm trekken van het cupje was geen pretje en dat tijdens het foto's maken steeds gevoeld. Dit alles was goed te doen. Inspuiten van de vloeistof heb ik niet eens gemerkt.
Wat wel vervelend was, waren de bijwerkingen van de pijnstiller Naproxen die ik vantevoren moest innemen 2x2 (avond ervoor en 2 uur tevoren). Hartkloppingen en misselijk.
Hierdoor was ik rusteloos.
Naderhand thuis behoorlijke buikpijn gekregen, opgeblazen gevoel, net een ballon, een dag later grotendeels weggetrokken.
Zolang ik geen koorts had, hoefde ik niet aan de bel te trekken.
Heel fijn geholpen bij de VU (A'dam)
Door: anne op 24/08/2011 @ 19:39
zie bovenstaande,
Geen bijwerkingen gehad, geen pijn na het onderzoek. Geen bloedverlies. Laat je niet gek maken; het valt 100% mee!
Heb ook nog een borrel gedronken op de goede afloop (mogen nu toch niet zwanger worden) en zelfs daar geen last van ondervonden.
veel succes voor jullie allemaal
Door: Jessie op 09/09/2011 @ 09:35
Hallo allemaal,
Ik moet zometeen een baarmoederfoto en ik dacht...laat ik eens op internet speuren wat andere vrouwen ervan vonden. Ik word er een beetje bang van moet ik zeggen, haha! Maar ja iedereen is anders en pijn onderin je buik is altijd onprettig. Neem bijvoorbeeld menstruatiepijn. Natuurlijk wel grappig dat iedereen aan het schrijven is of ze wel en niet pijn gehad hebben. En veel vrouwen hebben ook erg pijn gehad als ik dat zo lees. Hoe moet dat dan straks op de bevallingstafel?
Ik zal naderhand mijn bevindingen er ook op zetten.
Groetjes!!
Door: an op 22/09/2011 @ 19:07
Hallo,
Ik heb vandaag de baarmoederfoto gehad. van te voren was ik erg bang voor de pijn, maar uiteindelijk heb ik er nauwelijks wat van gevoeld. Het viel dus 100 procent mee.
Bij iedereen is het weer anders dus laat je niet bang maken.
Door: Carla op 01/03/2012 @ 12:58
Hallo allemaal.
Ook even een verhaal van mij.
Ik was zo bang voor de foto.
Ik heb al zo veel pijn gehad door endometriose dat ik lichtelijke paniek aanval kreeg toen ik klaar lag voor de foto.
Zo bang dat het dezelfde pijn zou geven.
Ze hebben me er stap voor stap doorheen geloosd. wat heel fijn was.
Wat het meest pijn zou moeten doen was het vacuüm zuigen van het cupje op de baarmoedermond. Dat viel ontzettend mee beetje oncomfortabel.
het inspuiten van de contrastvloeistof voelde als lichte menstruatiepijn.
Maar door de stress van mij vond ik de eendenbek het ergst
Het verschilt natuurlijk nog steeds per vrouw.
Groetjes Carla
Door: Ine op 23/03/2012 @ 12:57
Toen ik de verhalen hier las werd ik angstig voor het onderzoek.
Zonet is het onderzoek gebeurd en ik moet zeggen dat ik er amper iets van gevoeld heb.
Achteraf een beetje misselijk en lichte krampen in de onderbuik.
Iedereen is anders. Toch vind ik dat als je vindt dat dit al pijn doet.. Hoe ga je dan bevallen??
Grts Ine
Door: Linda op 11/04/2012 @ 20:58
ik lees de reacties hierboven en wil graag een reactie achter laten voor degene die dit nog moeten krijgen. Ik heb vanmiddag dit onderzoek gehad. Was ook erg nerveus, heb bewust ook niet van te voren op internet gekeken, en werd nog ongeruster toen het 30 min. langer duurde voor ik aan de beurt was. Ik had van het ziekenhuis pijnstillers meegekregen die ik een uurtje van te voren moest innemen. zo gezegd zo gedaan. Ik ben in het spaarneziekenhuis bij Hoofddorp geweest en ben daar echt goed geholpen. er werd me precies verteld wat ze gingen doen. Ik vond het inbrengen en vervelend gevoel. het opblazen van het ballonnetje voelt alsof je ongi wordt. Het inspuiten van de vloeistof vond ik onprettig maar echt niet zo pijnlijk dat ik gillend op dat bed lag. het is niet meer dan 1 min. dat het even onplezierig (ze zeggen dat het als een wee voelt) is en dat is het dan ook. Ik heb nu geen napijn, geen bloedverlies echt helemaal niets. Ik kan de ongeruste dames echt een beetje gerust stellen dat het echt geen horrorverhaal is. Maar goed ik denk dat het kindje krijgen toch echt veeeeeeeellll gevoeliger gaat zijn