Column van Jessica
Drie maanden jong
Mijn (kleine) Milan, kleine tussen haakjes omdat ik vind dat je toch al o zo groot bent, maar voor een moeder blijft haar kind eeuwig haar baby'tje. Dat ondervind ik ook met mijn oudste. Ondertussen is hij al 8 jaar, de 9 komt steeds dichterbij, maar voor mij blijft hij mijn kleine kindje dat ik eeuwig zal beschermen. Met Milan zal dit ook eeuwig zo blijven…Zoals elke moeder zal ook ik mijn kinderen beschermen zodat ik op mijn oude dag gerust kan zeggen tegen mezelf: "Mens, je hebt het goed gedaan." Maar ik ben dus weer helemaal aan het afwijken…
Onze kleine pruts weegt nu 7,825 kg en meet 64 cm. Dat is weeral goed gedaan van hem.
Het tweede prikje heeft hij nu ook gehad. En wat was hij stoer! Prikje, even gehuild en dan meteen weer aan het lachen. Al goed denk ik dan bij mijzelf, want mijn hart breekt als ik weet dat hij pijn heeft. Snel in moeders armen en troosten maar.
Ondertussen ligt hij hier naast mij in zijn relax te brabbelen tegen me... Zoveel te vertellen, zoveel om te lachen, zoveel om naar te kijken… Wat een mooie wereld moet het toch zijn: de babywereld. Alles nog rozengeur en maneschijn, niets wetende van alle miserie rondom ons… Maar ook hierin is mama er weer voor hun want zij zal eeuwig de kindjes tegen alle kwaad proberen te behoeden.
Milan begint heel veel interesse te tonen in speelgoed. Boekjes met leuke kleurtjes waar hij aan kan proeven en voelen, speelgoed waar geluid en lichtjes bij te pas komen, ... daar kan hij uren naar staren.
En dan nog het omrollen natuurlijk… Draaien, draaien, draaien maar… En ja, ja, het lukt! Oh, nee, toch niet… Terug op de rug. En nog een keertje proberen… Ik zou er uren naar kunnen blijven kijken.
Met de groentepapjes hebben we ook al geëxperimenteerd… Ik mocht er stilletjes aan al mee beginnen omdat hij al een flink kereltje was. Meer dan drie happen moet hij niet hebben, maar de drie happen die hij wel wil, smaken hem. En zo doen we beetje per beetje verder, he...
Maar het is leuk, zo alles testen en opnieuw proberen… Niet alleen voor Milan maar ook ik voel me bij elke stap steeds meer trots worden :-)
Tot volgende maand,
Xxx,
Jessica
