Geluk en verdriet, dicht bij elkaar?

, 95 keer bekeken

Door Tami op 15/07/2005 - 09:59:

17-02-2005

Ik weet niet goed hoe ik moet beginnen. Binnen een drietal weken moet ik bevallen van ons tweede kindje en ik ben zo bang. Waarom? Wel, op 25 november 2004 is mijn moeder onverwacht op 57-jarige leeftijd overleden. Twee weken later is mijn zus bevallen van haar tweede zoontje.
Het was een heel hectische periode en dan had je ook nog de feestdagen. Ik heb eigenlijk nog geen tijd gehad om alles te verwerken en binnenkort moet ik al bevallen. Mijn zus zit in een postnatale depressie en ik ben bang dat dit mij ook zal overkomen. Ik slaap niet goed en droom elke nacht van mijn moeder. Ik mis haar zo erg!
Daarbij komt dat ons kindje een meisje zal zijn en mijn moeder zag daar zo naar uit, omdat ze al 4 kleinzonen heeft. Dit maakt het extra zwaar voor mij, omdat ik het eerste meisje zal hebben.

Ken je dat gezegde “als er eentje geboren wordt, moet er één plaats maken”? Dat speelt voortdurend door mijn hoofd en ik verwijt nu ons kindje al onbewust de dood van mijn moeder. Daarnaast is er ook nog ons zoontje van 5, die nog zoveel verdriet heeft om zijn oma. Ik kan hem niet troosten want ik zit met hetzelfde verdriet. Gelukkig heb ik een schat van een man die mij heel goed opvangt.
Hopelijk komt alles in orde en kan ik genieten van ons kindje. Mijn moeder zou nu zeggen: “Kop op, meid, je bent ook een mama en je kindjes hebben je nodig.”
Ik weet dat ze gelijk heeft, maar dat maakt het daarom niet makkelijker.

Tami

Aanmelden

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld